dromen·Geen categorie·lezen

Lezen of dromen

Wat is het verschil?
Kan het niet lezen èn dromen zijn?
Het is me ooit gezegd: jij vlucht in je boeken. Ik ging er niet op in, de spreker was een zogeheten kenner van psychologie.(hij las de weekendbijlage van zijn krant)
Maar het is aardig er over na te denken. En een gesprek te voeren.
Of je daar wijzer van wordt?
Geen idee, het zal me worst wezen.
Ik lees en droom lustig door. Eet er een patatje bij.
==

psychologie

Psychologie van de kouwe grond

Het valt niet mee iemand te beoordelen. Eigenschappen en gedrag overlappen elkaar,  hangen met elkaar samen, dat is moeilijk, bijna niet te doen. Althans, niet voor een leek, psychologie is niet voor niets een universitaire studie al schijn je op HBO-niveau ook terecht te kunnen.
In het dagelijks leven is een dosis gezond verstand meestal voldoende en met wat empathie en  achtergrondkennis kom je een heel eind bij problemen.
Is er met iemand iets bijzonders aan de hand wordt het anders. Dan laten de  ‘kenners’ zich graag horen,  zij snappen alles van oorzaak en gevolg en leggen het graag uit.
Enkele voorbeelden: werkende moeders zijn zelf de oorzaak van scheefgroeiende kinderen. Of: kantoorpikkies zijn luie lapzwansen, anders hadden ze wel een vak geleerd.
Kenners zijn ook heel stellig in hun beweringen.‘Vertel mij wat,’ wordt er vaak achteraan gezegd.
Volgend voorbeeld is niet verzonnen. Een van hen zat bij ons aan de koffie.
We kletsten wat, over de zorgen van kennissen om hun zoon die de weg kwijt was, jointjes, bier, slechte pad. ‘Logisch,’  volgens de kenner, ‘de jongen is door en door verwend.’  Tja.
In hetzelfde gesprek kwam het kind van een ander ouderpaar ter sprake met vergelijkbaar gedrag.‘Logisch,’ aldus de betweter, ‘het kind  werd veel te kort gehouden, ze mocht niks.’
Dan sta je paf.
Niet eens doorhebben dat hij zichzelf tegensprak, niet kunnen uitleggen waarom beide oorzaken hetzelfde gedrag veroorzaakten, alleen maar die zelfverzekerde logica.
Het vragen om uitleg heb ik afgeleerd.
==
Freud

Freudiaanse verspreking


Hier een definitie
Het begrip was een poosje in de mode en de grappen waren niet van de lucht,
Op het kantoor waar ik werkte, bij een zus en broer, stapvrienden.  Flauwe lolligheden, uiteraard ook seksuele, tot het vanzelf doodbloedde
Het wordt nog steeds gebruikt, vaak  met een knipoog.
Of een verspreking werkelijk  vanuit een onbewuste wens komt?
Voor Freud een weet, hij was tenslotte de vakman.
Voor mij een vraag.
Ik kan me verspreken omdat ik met een andere taak bezig ben.
Niet goed geluisterd heb.
Verdiept bent in leeswerk.
Stuk voor stuk zaken waardoor je een ongerijmd antwoord kan geven.
‘Is het een leuk tv -programma?’  ‘Het is een stom boek. O sorry, ik bedoel….’
Een psycholoog kan dit antwoord analyseren en wellicht tot een Freudige conclusie komen.
Een gewoon, sorry, gemiddeld mens zal er niets achter zoeken.
Daar ben ik blij om, ik vergis me zo vaak dat ik serieus dacht  een soort Jekyll-en-Hyde  te zijn maar dan minder griezelig.
==