Die goeie ouwe Asus

Vanavond wilde ik hem definitief aan de kant zetten. Nog één keer proberen, dacht ik en zette hem aan.
Hij gehoorzaamde onmiddellijk, ongelooflijk, bijna zou ik hem omhelsd hebben van opluchting. In plaats daarvan liet ik de antivirusscanner op hem los maar hij nam het me niet kwalijk.
Uiteindelijk kwamen alle programma’s tevoorschijn et voilà, we zijn weer herenigd.
Toch weet ik nog steeds niet wat hem deed besluiten op zwart te gaan en daar vijf dagen te blijven, doof voor alle noodgrepen die ik toepaste.
Hopelijk was het  geen voorproefje van een blijvende zwartheid.
Liever beschouw ik het als een retraite. Wanneer computers ons echt eens vervangen doen ze er verstandig aan mensen’s gewoonten aan te leren, dat snappen ze nu al.
Misschien maken ze ooit een eigen gebed.
-Lieve Heer,
ik dank U voor de smeer
en de fijne garagesfeer-
Alleen mijn Asus moet daar buiten blijven, hij is meer geschikt als model voor mijn bureau.
Of hij het snapt is de vraag.

Advertenties