Hoge nood

Dit is een verloren hoek in het achtertuintje.
Blijkbaar raakte een of ander dier geïnspireerd, in het voorjaar lag er opeens een bergje ontlasting onder het vogelhuis. ’s Morgens vond ik het, het moet ’s nachts neergelegd zijn.
Het waren drollen als die van een middelmaat hond, denken we. Wat groter dan bijv. een beagle.
We vroegen links en rechts maar niemand kon het verklaren.
Misschien een grote kat, zeggen een paar mensen. Maar dat geloof ik niet, katten zijn me door en door bekend en hun poep ook.
Onbegrijpelijk. Het muurtje is 1.75- 1.80m hoog, de schuur daarachter veel hoger, tuin is rondom afgezet en gesloten met een stevige poort. Een hond kan er niet in.
En dat is het raadsel dat we nog steeds niet hebben opgelost:
welk dier dan wèl?
Voor de stank heb ik het opgeruimd, jammer genoeg zonder foto te nemen.

Springt ’s nachts een vreemdeling  in de tuin om zijn behoefte te doen? Een engel? Duiveltje? Slingeraap?
Bestaan er katten die grote hopen neerleggen zonder het onder te krabben? Liepen er leeuwen los? Was de wolf hier?
==

Rustig slapen.

Bang zijn is een druk bestaan.
Inbrekers, terroristen, enge beesten, gerontofielen en ander gespuis, het loopt vrijelijk rond.
Het huis dient daarvoor afdoende beveiligd en dat houdt regelmatige contrôle in.
Sloten van ramen en deuren bijhouden, is een extra schuif niet verstandiger, lopen rolluiken nog soepel, zit de kraak nog wel in de trap, liggen de telefoons op het nachtkastje en hoe zit het met dat driepuntsslot, sleutel erinlaten of juist eruithalen en bewaar ik hem dan onder het hoofdkussen of juist niet, ze vermoorden je voor minder en… o jé, de poort, was hij wel afgesloten? Ik geloof het wel, ik weet het zeker of toch maar even kijken?
Brrr, koud zeg, op je sloffen in de sneeuw, gauw naar binnen.
Ha, ik hoor buren babbelen, altijd een veilig idee. Ze horen beter dan ikzelf.
Goed dat de achterdeur zo’n herrie maakt, hier komt niemand ongehoord binnen.
Een hond? Alsjeblieft zeg, bij elk blafje ben ik bang dat er iemand binnensluipt.
En…

U begrijpt nu waardoor ik zo goed slaap. Ik ben bekaf als ik aan de nacht begin.

Nog vergeten:
Onder het bed kijken doe ik ook voor ik inslaap. Ik vraag me af wat ik zou doen als er ècht iemand zou liggen.

Winter met lentegeluid

Het was rondom half acht.
Donkerte won nog nèt.
Helder, koud, windstil.
Een genot om buiten te zijn.
Bevroren sneeuwkorrels knerpten, hier en daar stapte ik voorzichtig over een ijsplasje.
Na een paar minuten drong het tot me door dat ik vogels hoorde. Daar keek ik van op, zo vroeg? In het donker?
Het was geen uitbundig gefluit, meer gekoer en gekibbel als van een gezin bij het opstaan.
Het maakte het fijne weer nog mooier. .
Dat ik de poort niet open kreeg omdat het slot bevroren was deerde me niet. En met fiets en tas binnendoor naar de voordeur moest was grappig.
Zelfs de bijna-valpartij bij het struikelen over de drempel bij de bloedpriklocatie maakte me geen poep. De urinecontainer (de naam…) zat veilig dicht.
Een goed begin van de dag.