Rusland – Amerika

In de jaren ’60 werden we doodgegooid met waarschuwingen voor de Rus en het verderfelijke communisme, tot op de scholen werd er over gesproken. Chroesjtsjov bijvoorbeeld, was een crimineel die zelfs met zijn schoen op tafel sloeg uit drift. (zie onder deze post).
Rusland?  Armoede en heksenjachten op religies, was het minste wat we hoorden.
Amerika? Dat was pas je ware, eerlijk, betrouwbaar, het land van beloften, de teneur van Amerika-adepten.
Tot zover.
Verstand van politiek had ik toen al niet.
Toch hoorde je het een en ander.
Mijn moeder was geen communist maar hield ons voor dat Amerika ook niet helemaal eerlijk was.
Schoonmoeder bezwoer dat niemand  bang hoefde te zijn want ‘grote honden bijten elkaar niet‘ en ‘Amerika had teveel praats’.
Intussen heb ik geen moeder en schoonmoeder meer.
Wie zal me nu geruststellen?
vlaggenfriendship-3891772__340

=====
Uit Historiek

Een bekend incident rond Nikita Chroesjtsjov was het schoenincident in 1960, die zijn collega’s opnieuw deed twijfelen aan Chroesjtsjovs intellectuele welzijn. Op 12 oktober 1960, tijdens de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties, gedroeg Chroesjtsjov zich opstandig door eerst met zijn vuisten en daarna met zijn schoen op de tafel te rammen, zodat andere afgevaardigden zich niet verstaanbaar konden maken. De Sovjet-delegatie droop af met het schaamrood op de kaken. Een president die zo uit zijn slof schoot ging menigeen te ver.
===

trekking

Vanavond weer trekking van de Staatsloterij.
Ik kan beter geen voorspraak meer vragen in de hemel, straks word ik nog aangezien voor een hebzuchtige. God werd al zo kwaad en over Petrus wil ik het niet eens hebben,  die bemoeial.
Maar ik kan het natuurlijk wel via een omweggetje proberen.
Ik stuurde een mailtje dat ik zo graag de hongerigen wil spijzen, dorstigen laven, zieken verzorgen (vooral dàt) en de rest van  _barmhartigheid uitvoeren maar daar te weinig geld voor heb.
Met een gunstig lot blijft er vast wel een paar euro provisie  voor mezelf  over.
Uitstekend plan, lijkt me, ik merk dat ik leer van lezen over politiek.
Nu maar afwachten, het is de vraag of mijn goede bedoelingen begrepen worden.
lk hoop er het beste van.
==

Jarige koning

Dat hij er een gezellige dag van maakt met vrouw en kinders.
Ik doe met ze mee, heb taart in voorraad en oranje stickertjes geplakt op het gebakschoteltje en ga smullen. Feestelijk. Wie weet zing ik  ‘Oranje Boven’ al past WA niet in het ritme.
En daarna bekijk ik de uitslagen van de staatsloterij.
Mocht ik een grote prijs winnen stuur ik alle volgers een bos oranje bloemen, kan ik makkelijk beloven want de adressen zijn me onbekend.
Zo niet, dat gun ik ze mijn tranen.
Hoe kom ik zo oranje-gezind? Normaal gesproken ligt me dat niet. Integendeel
Verveling? Nee, ik vermaak me wel.
Politiek inzicht? Nee, ik begrijp nog steeds niet veel.
Maar ja, je kunt niet om de familie heen.
W&M houden ons zoet met gezinsplaatjes, een van hun hoofdtaken. We hebben wat te bekijken in pers en op tv, het leidt af van problemen, zoiets.
Ik had nooit gedacht hier nog eens in te lopen.
Het zal de trek in de taart zijn.
==

De man die kletskoek verkocht.


Hij had een klein kraampje dat onopgemerkt zou blijven als hij niet het hardste schreeuwde.
-De beste kletskoeken, dames en heren, komt dat zien, kom ze proeven, klètskoekèèè… schalde zijn stem over de hoofden. -Maar één eurootje vandaag.
(Het was elke dag vandaag)
-De kletste koeken mevrouwtje, wendde hij zicht tot een aarzelende dame. -Mooie teksten, zoekt U maar, wat vindt U van deze?
Hardop las ze op een spritsje ‘Lx.Mx.♥’
-Nee, dat niet en ook niet ‘trpl A’.  Heeft U niet iets politieks?
-Uiteraard, hier is ‘Mark frvr’ of voelt U meer voor ‘Klvr nvr’?
Een man las mee en protesteerde. – Onzin. Geef mij maar de natuur.
Aalglad draaide de verkoper zich naar een bak met witte koeken waarin ‘mlk’ gestanst was. – Meneer? Of deze?  Hij toverde bruine exemplaren te voorschijn met de letters ‘chcmlk’.
-Hm,’ mopperde een klant, -zo saai, ik mis de erotiek.
Direct kreeg hij een doos onder zijn neus met roze koeken waarop zwoele teksten als ‘krnn’  ‘hg’  ‘jahhh….’ en zelfs een met ‘hnkrnd ld’.
Een bejaarde mannetje veerde op. -Erotiek??
Gegrinnik rondom.
Een stukje bezijden de kraam stond een andere man.
Hij keek verstoord naar het opgewekte publiek.
-Jullie gaan allemaal naar de hel, orakelde hij gallig.
De verkoper zocht een seconde, greep toen een saai biskwietje zonder tekst.
-Koekje van eigen deeg, meneer?
==

Het zal zo wel motte..

… was het gevleugelde zinnetje van een bejaarde vrouw voor wie ik werkte.
Ze was aardig en kien en had gevoel voor humor.
Om politiek, belasting en gemeentelijk besluiten echter kon ze niet altijd lachen. Die zaken vond ze lastig te begrijpen zoals de meesten van ons.
Bij het lezen van de krant vroeg ze vaak: ‘Begrijp je dat nou Bets?’ (zo noemde ze me).  Ze las alles, niet alleen de koppen maar de artikelen waren haar niet altijd duidelijk genoeg.
‘Beatrix gaat met pensioen, waar heeft zij die grote uitkering voor nodig? Ze hoeft toch niet meer zo deftig op te treden?’
Dat wist ik ook niet.
‘Heb je gezien hoeveel stallen er weer gebouwd worden? En de stank moet verminderen!’ Tja…
‘Bets, de gehandicapte kindjes van ons dorp krijgen gratis pony-rijles. Waarom? Die ouders zijn niks armer dan wij.’ Ook daar had ik geen antwoord op, ik zat met dezelfde vragen als zij.
Na enig nadenken zei ze het, ‘het zal wel zo motte.’
Ze bedoelde het niet grappig, het was haar standaardgezegde. Accepteren in het leven is nodig, zij deed het op deze manier. Het had iets gelatens.
Het klonk heel wat sympathieker dan het hatelijke chagrijn van sommig kankerpitten, excusez le mot.
Op een dag was ze geëmotioneerder dan anders: ‘Buurman wil dood. Snap je dat nou?’
Ja, maar dat ging ik niet uitleggen. De man was oud en eenzaam en op.
Ze zuchtte, deze keer echt aangeslagen. Ze begreep zijn wens niet.
‘Het zal zo wel motte.’

Russisch dessert uit kookboek 1946

Dat er indertijd voedzame kost gebruikt werd blijkt ook hier weer.
Het gerecht is misschien veel ouder, ook zijn er waarschijnlijk diverse koeksoorten mogelijk.
Of het helpt de internationale betrekkingen te verbeteren is niet bekend maar het zal misschien Poetins verveelde gezicht opklaren, je ziet de man zelden lachen of ben ik sneeuwblind?
Ik speel met het idee dit recept naar Washington te sturen als politiek advies maar ik vrees dat het niet door de factcheck komt,  het boek is tenslotte tweedehands en wie zegt dat ze me geloven?

Goed gesprek.

Pa, ik ga in vastgoed.
– Jongen toch, we hebben je netjes opgevoed…
Is dat zo? Dan maar in de politiek, lijkt me ook wel wat.
Toe joh, nu hebben we nog een goede naam…
Oké, wat vind je dan van bee-enner?
Waarom zou je dat doen zoon, je bent toch redelijk intelligent?
Ja zeg, dat wordt wel moeilijk. Het geloof dan maar?
In godsnaam, blijf alsjeblieft op het rechte pad!
Nou eh, dat schiet niet op; ik denk dat ik maar Niks wordt.
Geweldig, nu kun je alle kanten op.
Wat maak je ons hier blij mee, dankjewel mijn jongen.

Geen nieuws = goed nieuws?

Overmorgen ga ik weer meer lezen en luisteren.

19 Januari koos ik als einddatum van een paar poltitiekvrije weken. wars-van-politiek/
Daarna kan ik me overgeven aan de inauguratie van Trump en commentaren daarop.
En weer lezen over ons eigen geharrewar in een etalage vol partijen.  In maart wordt het bijna letterlijk een geval van ‘Hmmm, zal ik deze nemen, of die, en wat kost die daar…’

Inzicht in politiek heb ik nauwelijks maar nietsweten is evengoed een gemis, het vult zo’n beetje de helft van de kranten en dan de columns en commentaren nog.
Wat rest is cultuur, wetenschap en economie,  niet altijd interessant, althans niet voor mij en het dorpsnieuws kan op één  a-viertje per maand.
Andere media bieden er amusement bij maar dat voldoet zelden. Laat staan moderubrieken als koken en huizengedoe.

Natuurlijk ontkom je niet helemaal aan politiek, ik had niet echt een matglas-bril maar het is me grotendeels gelukt om het bij krantenkoppen te houden en journaals/praatprogramma’s te mijden.
En kijk, de wereld draait gewoon door.
Niet beter of slechter dan bij Matthijs.

Heikele onderwerpen?

– Over de grote aantallen asielzoekers ga ik geen discussie aan, behalve dat ik stompzinnig/kwaadaardig racisme slecht kan velen maar dat weten de mij bekenden wel.
  – Ook probeer ik niet al te hatelijk te zijn over een geloof al erger ik me aan situaties, zoals nu  in Zuid-Amerika waar de vrouwen geadviseerd wordt voorlopig niet zwanger te worden terwijl ze onder een katholiek juk leven. (Daar heb je het gemopper al en dan nog andere vreselijke religies..☻).
  – Politiek. Daar heb ik geen verstand van en volgens mij sommige politici ook niet. Ik beschouw het als handeldrijven: veel beloven en daarna op de kleine lettertjes wijzen.
  – Kunst. Daar heb ik nog minder kijk op laat staan een oordeel over.
  – Koningshuis. Tja. Als ze wisten hoe ik over adel denk zouden ze me voor de rechter slepen.
– Honderden andere onderwerpen waarvan ik niets weet.
Liever houd ik me bezig met luchtiger zaken, eventueel met nonsens.
Je begrijpt dat hier zelden een zinnig stuk komt te staan.
Maar dat had je al lang gezien.