Samenspraak


In de klas
Hoeveel is vijf en zes?
– Elluf.
Elf dus. En nu iets anders Waar halen we de eieren?
– Die legge de kippe.
Hm. Maar waar kopen we ze?
– Bij de kreudenier. En de Koperaasie.
In de winkels, ja. En de melk?
– Die komme ze brenge.
Gaan jullie wel eens het weiland in?
– Nee hor, daar worrik as de dood zo bang.
Maar een koe is toch een mak dier?
– Je kemmewat, ze zijn veel groter dan ik. En kwijle dasse doen!

Denk er hoge zangerige uithalen bij en je hebt zo’n beetje onze kindertaal.
Ondertussen verbeeldden we ons dat we ‘netjes’ spraken. Niet als een paar oudjes die  ‘aiselijk plat’ Zaans praatten en waar we niets van verstonden.
De keren dat ik – na de verhuizing naar Brabant – op bezoek was in de streek viel het me pas echt op.
Met gene dacht ik terug aan een nieuw kind in de klas. Een Brabants meisje dat zo zijdezacht sprak dat niemand haar begreep.
Met nog meer gene aan de eerste keer dat ik in Brabant naar school moest: ze verstonden me amper. Stomverbaasd was ik, ik sprak toch netjes? Dacht ik.

Na een paar jaar zei de Hollandse tak dat we verBrabantsten.
En de Brabanders meldden dat we nog steeds Hollands spraken. Het deerde niemand en is waarschijnlijk herkenbaar voor alle verhuizers.
Een woordenloos gesloten akkoord.
Zo versta je elkaar.
-=

Advertenties

Neukwaterwaard. Uit de nieuwsbrief Meertens Instituut september 2018

Neukwater.
Vrijelijk een plat woord opschrijven, nog seksueel getint ook.   Het mag, mijn ouders en de pastoor horen het toch niet.


Het gaat hier om  dit artikel
Over een schikking in 1614, betreffende een schuld.
De eiser is Cornelis Corstiaenstz, bijgenaamd Nueck water waert, een herbergier in Beverwijk. Hij verkocht o.a. jenever hetgeen in platte volkstaal ‘neukwater’ werd genoemd.
Het woord is niet te vinden in woordenboeken maar staat wel in een gedicht,
De bedroge girigheyd of Boertige comoedie van Hopman Ulrich van J. van Paffenrode uit 1661,  een opsomming van alcoholica die genuttigd wordt tijdens een slemppartij.
Alcohol werd toen, ook later nog, beschouwd als prikkel voor een beter liefdesleven.
Daar hoor je nu niemand meer over.

(Of ik het gedicht mag overnemen weet ik niet, het staat in het artikel als afbeelding).