Elke zomer


Plaatjes van een vroegere zomer.
Er was er ook een van een donkere vijver, oplichtende bloemen en meer. Een stille zomeravond.
Ieder jaar verleiden deze avonden me tot het nemen van dergelijke foto’s.
Sfeer beïnvloedt me,  zelfs een droefhangend blad valt me op.
Bij deze serie herinner ik me echtgenoot’s commentaar. Hij zat voor het scherm en staarde.
‘Waarom heb je de lucht gefotografeerd?’
‘Bijzondere wolken, dat zie je toch?’
Hm.
‘En die zwarte vijver, vind je dat ook mooi?’
‘Ja. En?’ Ik proefde zijn spot. Heel licht maar duidelijk.
‘Het is de stilte die me trof,’ probeerde ik, ‘echt zomeravond.’
Hij gaf geen antwoord maar ik zag zijn mond vertrekken.
Dan: ‘de maan zegt ook al niks… ‘
Ik zuchtte.
‘Sorry Bertie, ik zie niets anders dan andere zomers.’
Hij had natuurlijk gelijk.
Jammer voor hem.
==

Alle foto’s en krabbels verdwenen.

Van de een op de andere dag;  alle opnames en schetsjes van vóór eind augustus.
Meteen  bij AGV gekeken en bij McAfee – geen virusmeldingen, alle updates zijn  uitgevoerd, ook die van W10 heb ik  gecheckt.
Het is een raadsel; teksten en formulieren zijn er nog, ook de verhalen en gedichtjes. Die waren kennelijk niet interessant genoeg of juist wel, kwestie van bekijken.  Animaties zijn eveneens blijven staan, wie snapt dat nog?
Van de foto’s is het jammer, er waren veel vakantieplaatjes. Opnames waar ik aan hechtte, aan die van Ierland en Frankrijk in het bijzonder.
Babyplaatjes van mezelf had ik niet maar het is een droeve gedachte dat ik ze had kunnen hebben en nu kwijt zou zijn. Snik.
Bij deze weblog is nog een klein voorraadje, dat is een minilichtpuntje.
Ik moet op een verborgen knop hebben geklikt, dat hoop ik tenminste. In theorie kan hem dan terugvinden.
Stom:  het eeuwigdurende plan om te backuppen hoef ik nu niet meer uit te voeren.

Deze heb ik nog, je ziet dat ik het verdriet voorzag.☻

snik

snik