Quiz

Zojuist keek ik naar Eén tegen Honderd.
Niet dat ik een fan ben van Tensen, RTL of de Postcodeloterij, het gaat me om de eenvoud. Jammer dat ze er een bel-prijs bij verzonnen maar daar heb ik geen last van, het wordt niet breed uitgesponnen.
Geen toestanden met ‘lollige’ ingehuurde panelleden en presentators, daar kan ik niet  tegen.
Ook niet wanneer Linda aan het roer stond, ik vind haar best een sympathieke meid maar het gedoe met die koffers en de rest vind ik vreselijk.
Daar wind ik me over op en moet me inhouden om ze niet van het scherm te jagen.
Gelukkig ben ik zelf baas over de ab.
Heel af en toe zie ik een stukje van zoiets. Noodgedwongen, bij een visite of zo.
Dan durf ik niet te eisen: tv uit of ik ga, stel dat ze de tv aan laten.
De vroegere familieshows met Ron of Linda bekeek ik ook zelden.
Het waren avondvullende kwissen met mooie prijzen en eigenaardige opdrachten, ze boeiden me niet. Te ingewikkeld en het duurde en duurde maar, intussen had ik een half boek gelezen.
Ik heb er geen hersens voor.
Ik geef het toe, ik ben een simple mind.
Daar staat tegenover dat ik gauw tevreden ben: vraag en antwoord. Meer hoeft niet.
In de politiek zou ik het ook graag zien maar die sector is nog vervelender dan alle tv-kwissen bij elkaar.
We kunnen het zien,  woensdag bij Pauw, bij het debat met Rutte en Baudet.
Ik houd uit voorzorg een boek bij de hand.
Pauw deelt geen prijzen uit. Hoop ik.
==

Onverwacht

 

Het loopt tegen zonsondergang.
De lucht wordt paarsig, de wind houdt zich gedeisd.
Stilte heerst, nadrukkelijk door een vogel die roept. Ik herken het geluid niet, een pauw?
Ik huiver.
De sfeer doet denken aan de griezelschemer van een Draculafilm waarin een zwarte koets komt voorrijden.
Een voertuig nadert.
Het is de melkboer.

Pauw cs


Momenteel is Pauw op de tv; ik zal er geen blik op werpen al moet ik zeggen dat hij een goede presentator is.

Om 19 uur was DWDD;  van dat programma zie ik alleen  De TV DRAAIT DOOR. Duurt ongeveer vijf minuten en vertoont grappen, bloopers, humoristische stukjes uit shows en dergelijke, ongeveer 19.30.

Verder houd ik het voor gezien en zap verder.

Kijk, in hun soort zijn ze best goed (hangt mede af van je politieke voorkeur) maar door de almaar terugkerende gasten gaat het meer en meer lijken op onderonsjes. Wéér dezelfde gezichten met obligate lachjes en opvattingen. Maakten ze clips van huisfeestjes? denk je dan.

Pauw en Witteman deed ik om die reden in de ban ook al hadden ze er steevast een gast bij die uit de toon viel; nieuwe schrijver, zanger, you name it, het was een mager zoethoudertje om de zogenaamde diversiteit van de gasten te benadrukken.
Het TV-aanbod valt niet altijd mee;  of het zou moeten zijn dat nijdig worden goed is voor de bloedsomloop.  Blijven kijken dus want het houdt ons hart aan het pompen. Hopen we.
ps
‘Down met Johnny’ wel eens bekeken? Grandioos.

Is natuurlijk niet te vergelijken met politiek-getinte en praatprogramma’s maar jongens, wat een goeie!