kouder

Beetje lachwekkend.

Gemiddeld weer in Nederland   in december.
Het weer in Nederland in december is kan erg koud zijn met temperaturen tussen de 4°C en 7°C graden. We raden het aan om warm te kleden. In de winter is er kans op oosten wind die de gevoelstemperatuur naar beneden brengt.


Nou ja zeg, zoiets zou een bemoeizuchtige tante niet eens durven zeggen.
Is dit een waarschuwing voor Saharabewoners die naar Nederland willen?
Is de schrijver/-ster zelf hitte gewend?
Wat doet hij/zij bij meer dan 5 graden vorst? Zich ingraven met een warme kruik?
Het doet me denken aan weerberichten die je hoorde bij hitte of superkou: gaat U morgen niet naar buiten zonder hoofdbedekking. Er was hier steevast iemand die ‘oud wijf’ riep naar de televisie maar dat kan ook aan de opvoeding liggen, te weinig warmte waarschijnlijk.

Natuurlijk is het koud in december in dit klimaat, alles wat boven de 7 graden komt is meegenomen en dan is het nog steeds koud genoeg voor een pet of trui.  En handschoenen.
Maandag wordt warmte verwacht, 10 graden lees ik hier en daar.
Zou het op aanvraag zijn van bovengenoemde berichtgever? Het scheelt tenslotte een hemd.
=
electronica

Elektronica en ik, geen goeie match

Instellen van de nieuwe printer viel niet mee. Het is er een met een schermpje en ‘handige’ aanwijzingen.
Instellen van de nieuwe editor nog minder, het begint pas langzaam  te dagen.
Instellen van een nieuw appje (zou binnen 2 minuten moeten) duurde  en duurde.
Ik word, nee, ik bén een sukkelig oud wijf. Ik kom er wel uit, alleen, vraag niet hoe, mijn geduld is meestal na een half uur schoon op maar stoppen is geen optie. Dus worstel ik verder, inwendig mopperend. Niet dat dat helpt.
En dan te bedenken dat ik degene was die de televisies op maat moest instellen, kanalen vastleggen, handleidingen van apparatuur moest uitleggen, schetsen voor de verbouwing indertijd, dingen waren simpel.
Het zal de vorderende elektronica zijn. Iets wezenlijk anders dan elektrische apparaten en plattegronden en dergelijke.
Mijn brein is er niet op ingesteld.
Goeie smoes natuurlijk.
Neemt niet weg dat ik me groen en geel erger, aan de spullen en aan mezelf.
==

zussen

Nog even…

…over de serie zussen  die mij te grote oren toeschreven.
Dat was echt oneerlijk van ze, ik deed serieus mijn best om net te doen alsof ik niet luisterde. Sterker: ik hóórde ze zogenaamd  niet eens.
Ze liepen er niet in.
Maar jé, ik kon het niet helpen dat ze  telkens in mijn buurt zaten wanneer er iets geheims langs kwam.
Speelde ik stiekem (was eigenlijk verboden) op de hooiberg: stonden zij aan de achterkant te kletsen.
Jatte ik peertjes: hingen zij onder de boom te smoezen.
Zat ik stilletjes onder de tafel: zaten zij aan de thee hun geheimen te bespreken.
Uiteraard dachten ze dat ik dat met opzet deed, ze verwachtten niets anders van een nieuwsgierig kind. Zo zijn grote zussen. Broers ook, trouwens.
Dus hoorde ik onveranderlijk woorden als  ‘Ga verderop spelen, oud wijf.’ ‘Schiet op, ga maar naar buiten.’  ‘Moet jij nog niet slapen?‘  En meer van dat.

Het is maar goed dat ze ook mijn haren wasten, krulspelden indraaiden en met zorg de krullen uitkamden, dat hield de trauma’s tegen.
En voelde goed.
Héél goed.
==