melancholie

Fotopauze


Melancholie.
Daar houd ik toch al niet van.
Ja ik wéét dat vroeger alles veel mooier en beter heet te zijn maar ik weet ook dat dat meestal een halve waarheid is. Dat het slechts enkele geluksmomenten zijn die in je geheugen de tijd rekken.
En nu, halverwege de klus, overviel het juist mij, onbegrijpelijk.
Talloze malen bekeken we foto’s,  herinnerden we ons momenten met plezier, trots of liefde, maar altijd met het nuchtere idee: het was mooi, nu is verleden tijd.
Ik weet niet eens om welke foto’s het ging, ineens kreeg ik het zowat te kwaad. Dit ben ik kwijt en dat, voorgoed, wat erg... schoot door mijn hoofd.  Alsof ik rouwde.
Het ging niet over dus liet ik de boel liggen, ik bekijk het morgen wel of later.
Hoe komt een mens daarbij, zo plotseling?
Misschien komen er teveel herinneringen tegelijk op tafel, anders kan ik het niet verklaren.
==
vaktaal

Vaktaal

De betekenis zoeken van drieassig leverde o.a. deze zin op.
Voor een drie-assig schroefspindelsysteem werden drie FM3 lineair actuators toegepast.
Eh, juist. En dat was nog maar het begin.
Het andere lastige woord liet ik maar zitten.
Vakterminologie, voor de kenner is het duidelijke taal, voor de leek onbegrijpelijk,  vol geheimzinnigheden waarvan je hoogstens vermoedt over welk vak het gaat.
Je zou het als een griezelverhaal kunnen lezen:
“In het nachtelijk duister waart een geheimzinnig schroefspindelsysteem rond, een gevaarlijke drieassige. Het  zoekt naar lineaire actuators, die zich verscholen houden in 3 FM-holle bomen. De maan achter de wolken kijkt angstig toe…
We wisten immers ook niet wat een bullebak was maar genoten van het gegriezel.
==