Sweet memories

Gisteren was doomsday, zo noem ik de sterfdag van echtgenoot.  Een dag van ’n beetje nadenken, terugkijken, eenzijdige gesprekken voeren.
Halverwegde de dag braken de chocoladepaaseieren me op. Ook de hoofdpijn keerde terug, misschien krijg je dat van een overdaad aan chocola.
Met buikpijn stond ik voor P’s foto.
‘Ik mis je nog steeds,’ vertelde ik hem, ‘je zou me hebben geholpen door de helft van de paaseitjes op te eten. Weet je nog dat we afspraken: we kopen ze niet meer, we snoepen ons een hartvervetting en dat we het zogenaamd vergaten? Dat was lachen.
Samen ziek worden voelde minder erg.
Zal ik You sexy thing draaien van Hot Chcolate? Moet je dat ‘sexy’ wegdenken.  Daar ben ik te misselijk voor.’
Hij keek me alleen maar aan. Ik zou zweren dat hij lachte.

Advertenties

Het onnozele brein

Trump vs Poetin.
Nog geen kabinet.
Pinata’s.

Hoofddoeken bij politieuniformen.
Kouwe grond-psychologie.
Dromen.
Drones.
Enzovoorts enzovoorts enz.
Zoveel onderwerpen waar je ’n beetje over nadenkt maar te weinig van weet om een standpunt in te nemen.
Ik lig er niet wakker van, het komt alleen bij je op, af en toe.
Je zou je hoofd moeten kunnen opschonen, ontslakken om in hedendaagse stijl te blijven.
Alle ballast eruit en…
..en dan?
Daar denken we nog over na.