Bijna nacht


Ik slaap.
Rechtop zittend aan het toetsenbord, de ogen vaag gericht op het scherm, typ ik.
Jammer dat ik niet onder woorden kan brengen wat ik droom, het is te ongeloofwaardig. Zoals meestal.
Ik ben moe, doodloof zouden we vroeger zeggen maar dat verstaat niemand.
Effe gapen, owaaaaaahhh…. o jee, word ik toch wakker van gescheurde mondhoeken, verdorie, al dat bloed, wat moet je daarmee, gadveramme, nu zie ik straks Dracula.
Ik moet een ander onderwerp zoeken.
Een muziekje helpt, iets suffigs, iets zoets, eh, niks dus, ik word vanzelf slaperig
…zzzz… de letters wiebelen al,
ik ga naar bed
als ik niet van de trap af val
tot morgen allemal.

Advertenties

Het wordt mooi weer vandaag

Stuur om te beginnen een plaatsvervanger naar je werk.
Zet het zwembad  op, het is nu al ruim 20°C.  Eventueel een grote teil, emmer, voetbadje, desnoods giet je je schoenen vol.
Activeer de geluidsschermen mocht je luidruchtige buren hebben met nerveuze honden.

En ga genieten.
Achterover op een zonnebed, voorover als je geen sproetenbuik wilt krijgen. Zolang je maar kunt verdwijnen.
Met een boek, een muziekje is ook goed.
Koffiekan bij de hand.
Visualiseer die zon, voel de warmte, vergeet de rest.
En hou vol.
Ga door.
Blijf liggen.
Tegen de avond  kun je alsnog bekijken of je baas belde met een ontslagaanzegging of een partner die je inruilt voor een ijveriger exemplaar of een gezin dat gaat emigreren zonder jou.
Intussen had jij een mooie dag.

Facebook


Op Facebook had ik een stuk of wat prettige contacten die zinnige en/of humoristische berichten plaatsten.
Gaandeweg kwamen er andere bij en weer andere. Sommige wees ik af maar je kon er niet altijd onderuit. En daarmee kwam ik af en toe in een circuit van zwijmelarij.
Wie kent ze niet, de bulk aan poesjes en eendjes en beertjes en reddende hamsters, schattig hoor maar de eigen katten waren me liever en gezelliger.
Een paar zijn echt aardig, je wordt er alleen zo gaar van. En ook lacherig terwijl je niemand wilde beledigen. Zie onder.

Een willekeurig fotootje. Je kunt er een animatie van maken (ik niet), een zoet muziekje erbij doen en een tekst onder laten lopen:

‘Het verdrietige cosmeaatje, alleen en verlaten in een eindeloos stenen landschap, zoekt en krijgt troost van een bejaard blad dat liefdevol het bloempje beschermt. Samen trotseren ze weer en wind tot ze vervliegen. Trouw tot in de dood.
Wat is de natuur toch mooi en wreed tegelijk.’

En je hebt een fb-berichtje dat een boel like-jes krijgt.
Ik zie de antwoorden al voor me.
‘Prachtig, dankjewek voor het delen.’
‘Mooi zeg, fijn dat je dit plaatst.’
‘Heerlijke natuur die zichzelf oplost; waarom wij niet?’
‘Dit is genieten!’
‘ach, dat arme bloemetje…’
‘Zo lief van dat blad…’
‘Zo ontroerend meis, je weet me te raken. Dank je.’
‘ja heel mooi van dat bloemetje dat blad ook’
‘En zo poétisch…..’
‘precies, net een gedicht’
‘Hepput gedeeld’
‘Schitterend, jij hebt oog voor kunst…’
enzovoort.
Het is niet de voornaamste reden dat ik fb verliet maar speelde zeer zeker mee.