vogels tellen

Vogels tellen.

Dat is hier hopeloos, er zijn teveel kauwen. Of het ligt aan mijn tuintje, alsof ze speciaal wachtten op deze dag.
Zodra ik de camera richtte streek er minstens één neer, pal voor de lens en met een grijns waar je akelig van werd.
Wat maakte ze zo bazig, is het de soort? Het zijn tenslotte kraaien en nog bijdehand ook maar moeten ze daarom de  ster uithangen? Menen ze dat het hier Brollywood is?
Op mijn vragen daaromtrent lieten ze hun typische geluid horen, iets tussen tjilpen en krijsen.
‘Spreek de streektaal,’ riep ik en wat denk je wat ze antwoordden?  ‘Houdoe’ en ze lachten zich kapot om mijn verbouwereerde gezicht.
De musjes , toch nooit verlegen, schaamden zich voor hun verengenoot. Ze doken gauw onder de planten.
Ik kan ze geen ongelijk geven.
Dus heb ik geen telling doorgegeven, wat had ik ook moeten invullen?
‘Eén volk van a-sociale kauwen, enkele mussen.’
Zou men dat geloven?
Enfin.
Voor volgend jaar hoop ik op een ontsnapte papegaai. Of zoiets.
==

verhaaltje

Een rare dag

Vanmorgen kwam ik een buurhond tegen. Ik begon een praatje (dat doe ik meestal).
‘Zo, beessie, ben je nog steeds braaf?’ en krauwde hem achter zijn oren.
Hij kwispelde als een gek en spinde luid.
‘Wat?’ verbaasd stopte ik en hij reageerde meteen: miauwww.
Ik keek rond of ik de eigenaar zag maar hoorde alleen wrrrraf achter een heg.
Zeker iets nieuws,  die mensen hebben alleen ’n eend, wist ik.
Jeetje, even kijken daar; ik liet beessie staan en gluurde door de heg.
Wat ik zag: de eend zwom in de vijver, blaffend naar een paar vissenbekjes die nèt boven het water uitstaken en -je gelooft het niet-  het do-re-mi mekkerden.
Mijn ogen en oren werden groot! Spinnende hond en blaffende eend, geitevissen.
Aarzelend liep ik een paar stappen.
Op dat ogenblik tjilpten er een groepje mussen; blij met dit normale geluid wendde ik me naar een boom. Hm, ze waren al  gevlogen. Maar.. ik hoorde ze toch? Toen merkte ik het, een toompje kippen scharrelde kwetterend door de voortuin van S.
De haan wandelde er loeiend om heen.
Dit werd me teveel.
Ik moest  weg, meteen, ik draaide me om en rende naar huis.
Bij de achterdeur zat Tinus, een bevriende kater.
‘Sorry Tien,’ hijgde ik ‘ik heb geen tijd..’
‘Ja zeg,  ik wil mijn plakje worst,’  antwoordde hij kwaad.
‘Nee,’ huilde ik bijna, vloog de trap op en kroop in bed.
Met het dekbed over mijn hoofd.
Ik durf niet meer naar buiten.

vogels

Bijeneters.

-Foto en onderschrift uit het Vogeldagboek van Adri de Groot,  http://www.vogeldagboek.nl/

Zoiets moois zou ik wel willen zien bij het opstaan, je zou er een boom bij je raam voor willen plaatsen.
Weliswaar geen tango, in kleurrijkheid en schoonheid doen ze er niet voor onder. En wat een vent hè, buigend zijn vrouw wat lekkers brengen, hij is vast gevallen voor haar kapsel.
Wat zouden de merels en mussen zich de ogen uitwrijven,  de kauwen tekeer gaan. De kleine sierduifjes konden wel op de pot met hun ijdel gekoer.  Hoogstens een enkele vink of mees kon zich met hen meten. Als ze wat groter waren.

* Bijeneter, Merops apiaster, European Bee-eater, Guêpier d’Europe, Bienenfresser *
Tekst en foto Inge Duijsens: Deze bijeneters heb ik begin mei in Hongarije gefotografeerd.
De bijeneters waren druk bezig om hun nestgangen uit te graven in een zandwand.
Het mannetje geeft zijn vrouwtje een cadeautje. Zij accepteert de bij, maar verder bleef alles
zoals het was. Bijeneters broeden in Europa, overwinteren in Zuidelijk Afrika. Vrij zeldzaam in NL.