Nieskracht buiten alle proporties


Van hooikoorts had ik altijd weinig last.
Een niesje of vier dagelijks, soms een paar meer.
Een enkele keer traanogen.
De loopneus plaagt me mijn hele leven al, die tel ik niet.
Maar nu….
Ik weet niet eens of het echte hooikoorts is maar ik nies me versuft. Vanmorgen zo hard dat ik was omgevallen als er geen stoel naast me stond en de deur dichtwaaide.  Ik kon een molen draaiend houden.
De huisarts gebeld voor neusdruppels. De assisitente hoorde een aanval, vroeg het en en ander en zei dat ik beter op het spreekuuur kon komen.
Dat durf ik niet.
In deze toestand op straat te zijn is levensgewevaarlijk, ik zou kinderen en niet te grote honden met één niesbui onder een auto blazen en welke rechter zou geloven dat ik het niet met opzet deed?
Zie je wel, het gaat niet goed met me, ik draaf weer veel te ver door. De hersenholtes zijn waarschijnljk verstopt.
Hoe dan ook, nu heb ik geen druppels en geen doktersafspraak. Als het morgen niet betert bestel ik een taxi en stuur de nota naar het ziekenfonds want alleen voor niesbuien en een paar aangetaste hersenen komt de huisarts niet op bezoek.
Er ligt nog een citroen in de kelder. Als hij niet uitgedroogd is zal ik er een soort groc van maken.
Met honing en heet water erbij helpt het misschien.
Tot zolang behelp ik me met de grootverpakkingen tissues. Tempo en Kruidvat varen er  wel bij.
==

Advertenties

Zomermiddag

Ik slenter wat in het achtertuintje waar stilte heerst nu de helft van de buren weg is. Honden zijn uitbesteed, een genot dat op zich al vakantie te noemen is.
De wildgroei van bloemen en onkruiden door elkaar ziet er enigszins verwaarloosd uit, toch oogt het geheel niet onaantrekkelijk. Eigenzinnig.
Hier en daar scheur ik een verdord blad, bewonder een krullerige omlijsting rond de gebarsten spiegel en het hoogreikende koninginnenkruid.
De grote wortelklonten van de waterlelies zijn opdringerig en duwen de bloemen boven water waardoor die niet tot hun recht komen. Laat ze maar, over een paar maanden gaan ze er uit.
Kauwen terroriseren met veel lawaai de molenwieken. Zouden ze echt het idee hebben de baas te zijn?
Een verdwaalde vlinder fladdert weg als ik de camera richt. Moet een bangoogje zijn.
Er zoemt iets looms.
Met een kop koffie laat ik me in de luie stoel zakken, het is hier best uit te houden.
.