Hersenspinsel

In plaats van je vier dagen af te beulen zijn er ook andere dingen te doen met de Vierdaagse.
Zoals het laten testen van je brein. De Radboud staat tijdens dit feest met een heuse  brain-box  (klik) te wachten op kandidaten om te meten of de hersenen beïnvloed worden door vermoeidheid, leeftijd, feestvieren. De resutaten zijn direct af te lezen.
Het lijkt me wel aardig maar zou het niet proberen. Niet durven, eerlijk gezegd. Wie weet wat ze voor naars ontdekken.
Ik stel het me al voor.
Fluistert de ene dokter tegen de ander ‘Volgens mij is ze knetter.’ ‘Ja, hou de resultaten liever uit het zicht.’ En ik maar wachten op de uitslag, is er zogenaamd iets fout gegaan, word ik achterdochtig, begin te mauwen dat ik ze wil zien, dreig met gelijke rechten voor vrouwen en bejaarden, gaan ze me sussen,  vlieg ik op en ze aan, grote rel in de brainbox, ME met laserguns…….
Nee, niets voor mij.

Advertenties

Tante in koopjes. Toen.

Er hing spanning in de lucht.
De atmosfeer knetterde van opwinding.
De UITVERKOOP begon.
Alle inwoners van de stad kwamen naar buiten en verzamelden zich voor grote warenhuizen, hun harten kloppend van verwachting; lege tassen bungelden aan de handen. Zo ook onze tante. Zij stond vooraan, kooplustig en met de scheenbeschermers stevig aangegespt. Een boksbeugel in haar jaszak, voor noodgevallen.
Na een fluittsignaal stormden de horden naar voren.
Gottegot, dacht tante, als er maar wat voor mij overblijft en met een daverende strijdkreet wrong ze zich naar  diverse afdelingen, dwingend en dringend.  Bang dat ze wat zou mislopen greep en graaide ze allerlei wonderlijke zaken totdat ze met armenvol spullen bij de kassa belandde. Wazig rekende ze af en holde naar het volgende front, de tas was nog lang niet vol.
Ze passeerde de ME bij de Hema en moest slag leveren. Ze won en triomfeerde bij de bakken met buitenaardse kleding. Er waren broeken met anderhalve pijp en truien met armsgaten aan de onderkant, ze ontdekte een eigenaardig geval dat van oorsprong een dekbedhoes voorstelde maar door de verbeten gevechten tot twee hoofddoeken geslonken was. Eén daarvan bracht het tot haarlint.
Tenslotte had ze haar tassen vol en uitgeput ging ze van het uitgespaarde geld een taartje eten.
Naderhand bleken haar aankopen een zootje te zijn wat een beetje zielig was want ze had al die moeite bekocht met drie dagen bedrust en twee stripjes hooggedoseerde valium.
Gelukkig knapte ze snel weer op; ze plaatste een advertentie bij de supermarkt:
“Aanstaande Zaterdag Carboot-Sale in de Hoofdstraat, Van Alles Wat….”

Gluurogen


Bij deze lucht is het beeld weer streeploos. Als ramen die pas gezeemd zijn (niet dat dat vaak gebeurt maar ik herken het direct).

Wat meer opvalt zijn de glurende ogen in het gebladerte. Waar kijken ze naar, wat zien ze, wat wìllen ze zien, blote bloemen? Op de vergroting zie je ook nog een soort hoorntjes, gecamoufleerd maar duidelijk.
Waarvandaan komt zoiets of -iemand, uit duistere poelen van de oude Peel? Daar huisde van alles, vast en zeker ook bladhoornige griezels, wat weten wij daarvan.
Als hij er morgenochtend nog zit roep ik de vreemdelingenpoltie en tegelijk de ME, van engerds verwacht ik rarigheden.
Natuurlijk kan ik er ook zelf op af gaan. Ik heb een deegroller en een paar scherpe messen, buks, strijkbout, slagkoekepan en een grote mond.  Die laatste houdt me juist tegen, stel dat ik hem beledig en hij me aanklaagt en ik moet zitten?
Wie bezorgt me in dat geval een vijl of ontsnappingstouwladder? Van WordPress en Microsoft  verwacht ik niets.
Geef mij de ME maar, als ze hun paarden tenminste thuislaten.
Daar ben ik nog banger van.