Theater in de achtertuin

Oh herfstig lot, roept varen uit.  Hoe vreeslijk bruin wordt mijne huid.
Is dat al, zegt druif, reëel. Zie dan mijn blad vergaan tot geel.

Leverkruid zwijgt, hij schaamt zich rot. Hij waant zich kleurloos en  bespot.
Nee, dan cosmea. Met een kleur roept zij zich uit tot fine fleur.
Mis, roept groene passiebloem. Ik ben nog fris, aan mij de roem.

Advertenties

Oud versje, actueel door een pas overleden familielid.

Ollekebolleke dood

Dood gaan we allemaal
dat is een zeker lot
rest ons alleen de vraag:
hoe en wanneer.

Koestert U niet teveel
levensverwachtingen
slik de slijtages en
relativeer.