Fietsmisère

Nou moe.
Kom ik met een lekke band bij de fietsenboer, zegt ‘ie:  Ah, nieuw bandje. Is vanmiddag klaar mevrouw.
– Nieuw bandje?? Hij hoeft alleen geplakt te worden.
Doen we nooit meer,  we leggen er standaard een nieuwe band om.
– Deze zit er niet eens zo lang op.  Omdat het een elektrische is?
Bij alle fietsen; buitenband ook effe nakijken?
– Nee laat maar, die is nog goed.
Nouhou, eigenlijk….
– Neenee, niet doen. Ik gebruik hem toch  haast nooit.

Van anderen hoorde ik dat dit gewoon was.
Bij google las ik dat het inderdaad vaak voorkomt.  Toch niet overal, vanaf ca € 8 wordt op diverse plaatsen nog geplakt; wellicht scheelt het in prijs of je bij een keten of een particuliere fietsenmaker bent.
Ik stond er van te kijken dat ik zo achterliep.

Voorheen deed mijn man dit zelf, fiets aan de haken, plakken, zo gebeurd; alleen de elektrische karretjes waren wat lastiger.
Nu werd ik geacht dit zelf te doen maar ja, ik ben het verleerd.  Door echtgenoot’s ijver zakte mijn emancipatiepeil en daarmee de handigheid en ik was toch al zo links.
Enfin, de fietsenboer vaart er wel bij.
De kosten vielen me mee:  € 17,90 waarvan 10 euro voor de werkzaamheden.  Vertaling: het was in een vloek en een zucht gedaan.
Had ik dat vak ook maar geleerd.

Een of geen mening


Vluchtelingen. Migranten. Opvang. Scheiding van moslem, -extremisten en christenen.

Rookverbod op eigen grond.

Vd Laan stopt misschien met burgemeesterschap.

Poetin en Obama verschillen van mening over Assad, Syrië.

Eigen bijdrage ziekenfonds omhoog.

En….

Egoïstisch misschien maar ik hoop niet wakker te liggen van genoemde situaties  al besef ik de ellende en probeer ik de redenen van de opvarenden te begrijpen.
Je moet wel,  voelt je verplicht.
Als kind werden we al sufgekletst over het IJzeren Gordijn en die zgn vreselijke Chroetsjev waardoor we juist extra nieuwsgierig werden naar de Russen en dan moesten we ook nog luisteren naar meester GeeBeeJee Hilterman. Na het zondagse warm-eten nota bene, wat juist een genoeglijk moment van uitbuiken zou moeten zijn.
Hielp het je een mening te vormen?

Het is lastig om je een oordeel aan te meten ondanks kennis van vroeger. Verschillende kranten helpen niet, ze brengen je hoogstens in verwarring.
Over ‘kleine’ binnenlandse politiek is het eveneens moeilijk; je ziet niets in links (niet reëel), of rechts (te makkelijk), en het midden komt gevaarlijk dicht in de buurt van confessionelen, sowieso een bedenkelijke keuze.

Wat nu?
Geen mening dan maar? Beschamend maar wel makkelijk.