Oudste ballonstrip…

ballonindex
..dateert van 1493
wie had dat gedacht.
Zomaar een interessant feitje waar je niets mee doet behalve weten.
HIER kun je een stukje lezen, het is mij te moeilijk met dat kriebelschrift en lange teksten.
Ach ja
toen kende men Donald Duck nog niet.

Ook  Heer Bommel was nog onbekend. Bommel
Hij zou bijna in die tijd gepast hebben
met zijn lakei Joost  en kasteel Bommelstein.
===

Vroeg op en lezen in de schaduw

Zes uur de ramen open, tegen achten bij de supermarkt, rond half negen was ophangen.

Het was heerlijk koel.   In huis, op straat, aan de waslijn en in de winkel.
Voor wie deze mogelijkheden heeft:  aan te bevelen.

De-Moor-Nederlandse-maagdNu koffie in de schaduw, met Marente de Moor’s De Nederlandse Maagd.  Beetje oud boek (2010),  gevonden in een minibieb.
De recensie van  TZUM  prikkelde me, met name de zin:
De Nederlandse maagd is een keurig boek, vol met motieven en thema’s die je kunt uitpluizen; een boek voor keurige NRC-mevrouwen die het warm krijgen bij hun herinneringen aan films over Angelique;  een boek dat mag winnen van keurige jury’s die uiteindelijk niet durven te kiezen voor literatuur die meer durft.
Humor.
Vluchtig doorbladerend zag ik hier en daar een ietwat gezwollen stijl maar misschien speelt de warmte me parten.
Enfin, als keurige zaterdaglezer van de NRC ben ik zéér benieuwd.
==

Luie stoel?

Avond.
Lekker onderuit, beetje lezen, beetje cryptogrammen, beetje tv kijken. Koffie, thee, iets sterkers misschien.
Na een paar minuten een appje. Gezellig, ik app terug, over en weer nog een paar woordjeinternet-4463031__340s en tot volgende week.
Journaal gemist, tablet openen voor laatste nieuws.  Daarna een kort spelletje en nog een en nog ééntje.
Paar woorden puzzelen.
Laptop meldt zich.
Ziggo met aanbieding van smart Wifi pods, weg ermee. Meteen de nieuwe ziekenfondspremie bekijken en meer van dat.
Afsluiten.
Verder met lezen.
Mooi boek van Krauss.  Taai, toch interessant, ik ben al op de helft.
O jé, bijna vergeten,  nog even iets vragen, ik toets in ….

Zo gaat het niet vaak maar er zijn dagen dat ik denk: het zou je baantje maar wezen. En dan zoom ik niet eens.
Soms belt  ook nog iemand met  de oude huistelefoon.
Tja.
En toch zou ik het niet willen missen.
==

Nuttige bezigheden

Prachtig weer vandaag. Ideaal om wat onkruid weg te halen bij en rondom de poort.
Hoewel, de bovenramen zouden eerder een schoonmaakbeurt verdienen, de koepel is bijna matglas.
Of toch maar met boek en telefoon onderuit hangen? Het is nu zomers, profiteer ervan.
Een eindje lopen is nog fijner, meteen een paar lekkere dingetjes halen.
Kom op, berispte ik mezelf, je bent de twijfelaarster toch niet?
Nee, besloot ik, dat nooit, ik ga NU beginnen.
Flink stond ik op van de stoel om eh, ja, iets te doen, maar wat?
Stofzuigen dan?
Ik huiverde.
Toen nam ik boek, tablet en telefoon en vleide me in de ligstoel in de zon.
Het werd een welbestede middag, lezen en slapen tegelijk. Multitasking.

lezen sleeping-32750__340
==

Sneeuwpop?

Dat zit er niet in met deze droge korrelsneeuw. Vriessneeuw. Glinstert mooi in zon- en lamplicht maar bouwen kun je er niet mee.  Met een natte tak trok ik een paar strepen door deze vogelhuishoed en dat was alles.
Ook mooi. Als je gauw tevreden bent.

De winter doet nog iets anders dan vriezen: het maakt me licht in mijn hoofd. Nee, niet door bier, wijn of wat dies meer zij.
Het is het buiten zijn. Vegen, scheppen, paadjes maken naar schuur en wasmachine,  matten op de sneeuw keren, en ik voelde me na een half uur dwarrelen als een maxi vlok.
Voor ik werkelijk door de lucht zou gaan en neerkwam in iemands tuintje ging ik naar binnen en maakte me een kop thee. Dat hielp tot ik het opnieuw probeerde.
Verder vermaak ik me met het tappen van voorraadjes water, ’s avonds de hoofdkraan dichtdraaien en ’s morgens weer open, cv hoog en terug -afwisselend rillend en zwetend- , slaapkamerraam openen en na een uurtje weer dicht doen, toch maar even naar buiten, deken voor raam (noordoosten) hangen, af en toe een telefoontje of appje doen (helaas te weinig appfamilie), oude boeken lezen, sudoku’s invullen en cryptogrammen.
Voor een alleense heb ik het best druk.
Maar tis beter dan verveling.
==

Lezen en luisteren

Er was eens een man die altijd las.
Had hij niet de krant bij het ontbijt dan wel de papieren tv-gids naast zijn bord en als hij klaar was bekeek hij de achterkant van het bestek. ‘Aha, de oude Gero,’ mompelde hij, of ‘vandaag een Rostfrei-mes.’
Hij leefde op en met woorden, wilde ze begrijpen en zocht daartoe tientallen malen per dag op google. De bibliotheek was zijn tweede woning.
Tot hij zich realiseerde:  ik weet te weinig. Daar moet ik iets aan doen.
Hij kocht de Van Dale in oude vorm (bijna 4300 pagina’s!) en die op Internet en las daarin, bladzij voor bladzij, alle verklarende noten met tekst en uitleg en tenslotte had hij de boeken uit. Ook de aanvullingen hield hij bij, de allernieuwste verklaringen en de E-boeken.
Maar toen.
Hij snapte niet waarover zijn vrouw klaagde. Verstond zijn chef niet meer en collega’s.
‘Ben ik dement?’ vroeg hij een psychiater.
Deze bekeek en bevraagde de man, lang en diepzinnig. Hij zag dat de man alles wist maar niet veel begreep.
‘U leest veel maar weinig van belang, luisteren is meestal beter.’  zei hij, ‘de samenhang niet zien, dat is een ernstig gebrek.’
Na enig nadenken snapte de man het.
Hij liet het zich uitleggen.
Toen werd hij ook een beetje wijs.
==

Bieb bieb hoera

Per 31 augustus

  • Maandag: 14.00 – 17.00 u
  • Dinsdag: 14.00 – 17.00 u
  • Woensdag: 14.00 – 18.30 u
  • Vrijdag: 14.00 – 17.00 u.
    Bijna zoals het was.
    Voldoende om mijn eigen  uitgekauwde boekenkast met rust te laten en nieuw werk te lezen, te lezen, te lezen,
    te lezen…
    ===

 

 

Plakkerige gedachten

Vandaag was ik in de hemel.
Heel kort en het zal niet waar zijn geweest. Maar toch.
Ik zat buiten. Lezend, cryppend, berichtjes uitwisselend.
Langzamerhand werd het warmer of benauwender, het verschil was niet duidelijk.
Tussen zes en zeven uur steeg de plakkerigheid ten top, in de lucht zat onweer die niet opschoot. Het voelde raar, ik dacht dat ik ter plekke zou verwateren -met de warmte drink ik fles na fles-  en besloot naar binnen te gaan, in elkaar zakken op de bank is veiliger. Met  bibberbenen stond ik recht, meende te vallen, en –
– werd gered door een zijdezacht zuchtje wind, zo aangenaam dat ik niet wist dat zoiets bestond.

Natuurlijk overdrijf ik
Ik werd gewoon even niet goed van de warmte en verbeeldde me dood te gaan. Had waarschijnlijk net een verkeerde boek gelezen, je hebt je gedachten niet altijd in de hand.
Stel je voor,  Bertjens Hemelvaart.
==

Lezen?

Daar bewegen er nauwelijks in zit en de bibliotheek op halve kracht draait zocht ik in de boekenkast. Je moet toch wat.
Ik stuitte op een vergeten exemplaar waarvan ik nooit heb geweten hoe het hier terecht kwam. Adem van Geluk, een bundel van Leni Saris, Jos van Manen-Pieters, Henny Thijssing–Boer.  Weer  gauw weggemoffeld.
Ik vond het boek van Daniel Kehlman, Het meten van de wereld.
Vreselijk ding.
Hierin ben ik talloze malen begonnen en even zo vaak mee gestopt.
De oubollige humor is te tergend om te vermaken en van personages’ wetenschap snap ik niks.
Ik zocht verder maar het regende opeens.
Vlug een stoel naar buiten, vol verwachting het gezicht omhoog.
Tja.
Net zat ik in positie toen het blikte.
Donder er achteraan. Paar hagelstenen. Grrr.
Narrig stond ik voor de kast.
Geen goed boek.
Geen buitendouche.
Geen pistool.
Pling. Buurvrouw redde me met een grap.
==