Over glas. (artikel uit NRC)

Ken je dat,  dat sommige ramen lastig te zemen zijn?  Nu las ik dat het ligt aan de tinkant van het glas:
  ….bijna  niemand weet dat twee kanten van een gewone floatglasruit verschillen in hun eigenschappen. De kant die destijds op het vloeibaar tin rustte (de ‘tin side’, of ‘bottom face’) is anders dan de ‘air side’. Het glas van de tinkant heeft een minieme hoeveelheid tin geabsorbeerd en daarbij waarschijnlijk ook wat eigen materiaal aan het tinbad afgestaan. Van de weeromstuit is de ‘wettability’, het vermogen om egaal nat te worden, van de tinkant aanmerkelijk slechter dan die van de luchtkant. Japanse glasonderzoekers (Satoshi Takeda c.s.) beschreven het in 1999. Een druppel water vloeit op de luchtkant van floatglas beter uit dan aan de tinkant: die is ‘hydrofoob’. Wie het weet ziet het verschil bij het ramen zemen. De tinkant van floatglas verweert ook minder snel dan de luchtkant, is in 2005 vastgesteld (Tiziana Lombardo in Glass Technology.)
Het volledige artikel staat HIER

Niet dat we nu met plezier ramenlappen, het is zomaar een weetje. Je kunt het hoogstens als smoes voor jezelf gebruiken: mijn ramen zijn aan beide kanten hydrofoob, de rotzakken.
Tis en blijft een karweitje waardoor ik langdurig uitstelgedrag vertoon. Pas als het te donker wordt in huis zoek ik de zeem, liever houd ik een paar lampen aan.
Of kaarsen, is nog gezellig ook.