Bril


Leesbril kwijt, dan valt er niet te tabletten. Nou ja, bij de laptop ligt een andere.
Daar viel telkens een glas uit, verdorie. De volgende, uit de keuken.
Geloof het of niet, de steker brak af, nou zeg, ze moeten me wel hebben. Nog één kans en dat is de bril naast bed.
Wat, ook al kwijt? Nee, geplet tussen matras en ledikant en, natuurlijk, gebroken.
Vier exemplaren en niet kunnen lezen, hoe krijg ik het voor elkaar.
Zonder leesbril ben ik onthand, alleen krantenkoppen en grote letterreclame begrijp ik. Op de laptop is tekst te vergroten maar op een minischermpje is dat ondoenlijk met lange zinnen.
Van alle gewoongeworden dingen is de leesbril (en -loep) een van de beste uitvindingen.
Stel je voor, nooit meer te kunnen lezen en puzzelen, een ramp, ik zou de laatste cent overhebben voor Drion.
Handwerkers en -sters zijn uitgehobbied, veel mensen van middelbare leeftijd stoppen met werken, knollen worden voor citroenen verkocht, politici tekenen verkeerde wetten, lesgeven is alleen voor veertigminners, je koopt de verkeerde wijn of een rare jurk,  de lijst is eindeloos.

Enfin, met de verrekijker kroop ik in en door en onder alle hoeken en stoelen en vond uiteindelijk de zoekgeraakte, de ene die nog heel is.
Nu kan ik de andere drie repareren.

Advertenties

Voorbij

Het is stil.
De sfeerkaars suist, speelt bij tochtvlagen een variatie.
Ik zit aan de toetsen en tik. Mijn brein flitst, alles wat ik bedenk wordt genoteerd.
Het kaarsengespetter stuurt me richting romantiek.
Ideeën dienen zich aan.  Ze  laten zich met moeite vangen. Van enkele vind ik een spoor terug in de tekst, de meeste vervluchtigen, verjaagd door nieuwe, opdringeriger invallen.
Koppig ga ik door. Scènes volgen elkaar op, langer wordt het verhaal, intenser de plot.
Als een bezetene vlieg ik over de toetsen, begerig naar het einde dat zich ontvouwt tot een drama dat ik niet voorzie.
Nog een inval, een laatste idee, alweer een paar woorden, niet teveel? geeft niks, bewerken volgt nog.
Tenslotte ligt er een redelijk concept.
Overlezen?
Beter een nachtje laten liggen.

Volgende ochtend lees ik, zie dat het tegenvalt en delete, plak, kopiëer, voeg nieuwe zinnen toe. Sleep, weer terug, schift met pijn.
Gespannen lees ik opnieuw.
En huil om het zoveelste mislukte verhaal.
Het allerlaatste.
==

Trojaans paard


De laptop stond in slaapstand; ik wekte hem, maar toen.
Deed de muisaanwijzer niets meer.  Gelukkig is er nog een touchpath. Helaas,  ook dat weigerde dienst. Dan kun je dus niets meer, zelfs niet op de juiste manier afsluiten.
Ctrl-alt-delete,  f4,  escape, modem uitschakelen en weer terug, lijst met toetsenbediening zoeken. Er was nog één hulplijn en dat was een zoon bellen.
Hij had de oplossing en, zegt hij bij elk advies: daarna een complete av-scan draaien.
Dat deed ik en wat denk je? Een  ‘potentieel gevaarlijke thread gedecteerd, Trojaans Paard generic_r….’ 
Hoe kan dat nou.  Blijf je zoveel mogelijk uit de buurt van obscure urreltjes,  krijg je toch nog zoiets.

Misschien heeft een van de bezoekers nu ook dat beest binnen gehaald,  ik zou maar even scannen.
Kost niets en is absoluut veiliger.
Zo ja: sorry. Ik wist het niet.

Compurikelen

_
Het was even stressen vanavond.
Muis deed niks, printer ook niet en van geluid was geen sprake. Alle vier USB-poorten waren uitgeschakeld. Google deed me oplossingen aan de hand, over controllers en zo; ze leken heel logisch maar het stond me niet aan.  Komop zeg, net een nieuwe Windowsversie en meteen al problemen?  Niet echt comme il faut.
Dus heb ik W10 opgeroepen, de boel opnieuw opgestart en alles is weer goed tussen ons.
I love him/her/it. Voorlopig.
Van alle computerproblemen is die van een nietwerkende muis  misschien niet de ernstigste- maar wel een van de de meest lastige. Een touchpad is goed voor nood maar echt handig vind ik het niet. |

Hoe dan ook.  Ik  werd  weer met een hedendaagse vraag geconfronteerd:  wat doen we als de pc/smartphone/iPod e.d. uitvalt?
Boeken en cryptogrammen oplossen zijn een paar van mijn hobbies, toch zou ik niet zonder Internet willen. Of kunnen? Waarschijnlijk niet. Ik zou alles uit de kast halen om verbinding te krijgen met de rest van de wereld wat die ook voorstelt.
Het is de tijd van nu en ik accepteer hem.