Jezelf af- en uitbeelden?

Oud gegeven, blijvend actueel.
– ‘Je tekent ongemerkt altijd naar je eigen beeld,’ las ik eens.
Het intrigeerde me toen, ik wist niet of het klopte en dacht aan spiegelen.
De meeste klasgenootjes bakten er niet veel van, ik ook niet, je lette er niet op en het zinnetje verwaterde in mijn geheugen.
In de tekeningen van onze kinderen zag ik dat er waarheid in deze opvatting school; af en toe zagen we duidelijk overeenkomsten tussen kind en tekening, zelfs in de koppoters.
Toen ik later deze stelling weer tegenkwam ging ik op zoek; de kinderkunsten zijn verdwenen naar speurend in eigen krabbels legde ik er pasfoto’s naast en zag wat er bedoeld werd.
Het gaat niet zozeer om de uiterlijke kenmerken, het is meer je eigen oogopslag, het wezen, de ziel, hoe je het ook noemen wilt, die je vastlegt. En die vond ik vrij vaak terug in eigen werkjes.
Voor de aardigheid maakte ik een schetsje en bleek opnieuw een ‘zelfportret’ te hebben gemaakt.
Ingebakken in de mens? Te vergelijken met je  karakter dat je -onbewust- in een verhaaltje vertoont? Want wat is schrijven anders dan tekenen met woorden?
Om over na te denken. Het werpt een verhelderend licht op eigen onkunde om geloofwaardige personages op te voeren,  fantasie reikt blijkbaar niet verder dan je spiegelbeeld.
Zodoende begrijp je dat het scheppen van beeldende kunsten en literatuur voor slechts een kleine groep is weggelegd.

ps  ←Bij deze Mona Lisa had Da Vinci vreemde gedachten.
==

Lekenpolitiek

Alt-right
Vox
en meer
Je kunt het zelf aanvullen, denk aan o.a. Hongarije.
Er wordt door deze groepen geijverd voor conservatieve waarden op het niveau van  minder ontwikkelde overgrootvaders die in hùn tijd al ouderwets waren.
De een wil geen homo’s om zich heen, de ander geen vrouwenrechten, moderne kunst en wetenschap worden gewantrouwd.  Bijbels worden nagevlooid.
Maar van de islam moeten ze niets hebben. Vreemd. Je zou zo zeggen dat de strengheid van de Islamieten aardig past bij een paar van genoemde partijen.
Ze kunnen leren van elkaar. Slim manipuleren. Stukjes grond uitruilen of zo, ‘als jullie in de Peel gaan bidden, blijven wij in de Randstad.‘  Een soort Monopolie.
De rijke sheiks en Erdogan c.s. zijn natuurlijk een dingetje.  Dat wordt nadenken en uitgekookt manoeuvreren, bijvoorbeeld een paar sjieke representanten inhuren om ze gunstig te stemmen.
Eventueel een noodlijdend voetbalclubje aanbieden.
Spannend .

Soms is n beetje fantaseren best aardig.
Je hebt er alleen zo weinig aan, neem het vooral niet serieus.

Over fantasie

Wat is het precies?
‘Verbeeldingskracht’ lijkt me de beste omschtijving.
Een uitgebreidere definitie vind je in  wikipedia
Er valt van alles bij te bedenken, dat merk je aan het verschil van opvatting over de betekenis.
  –  Een jongen  tekende prenten na, lijntje voor lijntje werd nauwkeurig op zijn plaats gezet. Zijn ouders beschouwden het als fantasie. Hoe knap ook, daar had het niets mee te maken. De term kunst – in de betekenins van namaak- zou eerder op zijn plaats zijn, hij bedacht de plaatjes niet zelf.
  –  Een ander iemand verzon de meest wonderlijke smoezen als ze te laat thuis kwam:  een hond leidde me af, een fietsendief had me bijna te pakken, enz. Dat was fantasie. Zij bedacht de smoezen zelf.
  –  Het aanpassen van een recept door meer zout toe te voegen, is geen fantasie. Een nieuw soort kruidje/specerij erbij bedenken daarentegen wel.
    – Een schoonzus vond het fantasierijk dat ik de handdoeken strak oprolde zodat er meer in de kast pasten. Dat was me alleen maar behelpen met te kleine kasten.
  –  Het patroon voor een kledingstuk veranderen tot er iets mooiers ontstaat. Dat is fantasie.
Er zijn legio voorbeelden waarover je kan discussiëren: was het fantasie,  gebruikmaking van de mogelijheden of gewoon verstandig handelen?
Mooi onderwerp op verjaardagen. (Voordat de borrel op tafel komt).
Boeiend is ook de fantasie van je kinderen in werking te zien, soms met een onbegrijpeljke omweg en achteraf zo logisch.
Wat de smoezen betreft, ik heb maar één keer de lachers op mijn hand gekregen toen ik te laat de klas in stapte. ‘Het was zo gezellig thuis.’
Het was niet eens een smoes.

Heikele onderwerpen?

– Over de grote aantallen asielzoekers ga ik geen discussie aan, behalve dat ik stompzinnig/kwaadaardig racisme slecht kan velen maar dat weten de mij bekenden wel.
  – Ook probeer ik niet al te hatelijk te zijn over een geloof al erger ik me aan situaties, zoals nu  in Zuid-Amerika waar de vrouwen geadviseerd wordt voorlopig niet zwanger te worden terwijl ze onder een katholiek juk leven. (Daar heb je het gemopper al en dan nog andere vreselijke religies..☻).
  – Politiek. Daar heb ik geen verstand van en volgens mij sommige politici ook niet. Ik beschouw het als handeldrijven: veel beloven en daarna op de kleine lettertjes wijzen.
  – Kunst. Daar heb ik nog minder kijk op laat staan een oordeel over.
  – Koningshuis. Tja. Als ze wisten hoe ik over adel denk zouden ze me voor de rechter slepen.
– Honderden andere onderwerpen waarvan ik niets weet.
Liever houd ik me bezig met luchtiger zaken, eventueel met nonsens.
Je begrijpt dat hier zelden een zinnig stuk komt te staan.
Maar dat had je al lang gezien.