Doe het zelf

Tot nog toe zijn mijn haren kort genoeg.
Ik hoef alleen de pony bij te punten.
Hoelang ze het volhouden weet ik niet, dat hangt van hun stemming af.
Af en toe hangen ze tobberig langs de oren, niets van wat ik ze aanbied helpt in dat geval.
Strikje? Nee…  Speldje? Bah…  Nieuw kleurtje? Getsie..
Ik ben volkomen afhankelijk van hun humeur en dat valt of staat met het weer. Regen, mist, beetje luchtvochtigheid is  voldoende en ze krullen op van plezier.
De eigenzinnigen.

Met de voeten is het anders gesteld.
Gedwee laten ze zich in een badje zetten, bruisen, schuren, nagels bijwerken en tenslotte crempies aansmeren. Dan vinden ze allemaal best, ik merk hun opgewektheid bij het lopen. Het veert.
De lieverds.

Alleen de ogen, die wachten op nieuwe lenzen waaraan ik ze niet kan helpen.
Natuurlijk zijn een paar glaasjes vlug uit de verrekijker gehaald maar daar heb ik niets aan, ik kan mezelf niet opereren. Botte messen, te lage tafel, geen verdovend middel…
De zielepoten.
Eind mei wil de arts er aan beginnen, ik help het hem hopen.
==

Katten poseren.


Deze foto’s zijn misschien nog bekend voor lezers van het eerste uur maar ik plaats ze toch bij gebrek aan recente plaatjes.
Dit was een vroegere buurkat die bij onze voordeur in de zon lag te krullen. Door het matglas werd het een bijzonder gezicht.
De kat die nu om me heen hangt is van andere buren maar doet hetzelfde: in de avondzon op de voordeurstoep hangen, liggen, knipogend en omrollend.
Af en toe gooit hij er een harde MAUW tegenaan en likt een luie poot.
Voor een kattenliefhebber is het een boeiend schouwspel.
Dat ik er een ben zal duidelijk zijn.

Foto’s maken van de kat-van-nu ging niet, komen binnenkort. Hier lijkt hij wel wat op.

 

 

 

 

 

Oude krullen

 –
-Waar zijn je krullen?  vroeg de kapster.
Goeie vraag.
– Ze werden te lang, dan zakken ze uit, zei ik.
Dat gebeurt nu eenmaal op zekere leeftijd .
Ik zie het er nog van komen dat mijn buik over de knieën hangt en mijn billen tot de kuiten reiken. Kleurige veters door de zijkanten en het is een leren midi-rok.  Help me onthouden dat ik tijdig een moedige naaister/chirurg inschakel.
Maar alle gekheid op een stokje (zeer ouderwetse uitdrukking), we blijven geen zestien, zelfs geen zestig. Dat laatste moet je trouwens zo snel mogelijk voorbij zien te komen wil je serieus genomen worden.
Het zou ook niet passen, die knipperwimpers tussen hangwangen en wat dacht je van kalknagels in dunne sandaaltjes?
Nee toch?
Het zij zo.
Enfin, kapster deed haar best en verrek, na de knippartij had ik weer krullen.
Ja dan..  die sandaaltjes..  misschien..