fobieën

Kort stukje over fobiën

Je kunt ze beter niet allemaal kennen.
Voor je het weet ga je ze herkennen.
Toen ik de  lijst voor het eerst zag verbeeldde ik me de meeste ervan te hebben of minstens de helft.
Vergelijk het met een medicijnenbijsluiter. Lees en krijg alle bijwerkingen, je wilt niet weten hoe lastig dat is.
De fobieën waaraan ik lijd (groot woord) ga ik hier natuurlijk niet uit de doeken doen, met een rits oudere broers en zussen leer je dat snel af.
Op één fobietje na dat geen geheim is.
Een komische angst leek die van een broertje dat in een vroeg tienerjaar last had van douchevrees,  tegelijkertijd van wastafel- en keukenkraanvreees:  hij weigerde zich te wassen. Hij zwom liever, bij voorkeur in de Maas. Nou ja, ieder zijn meug. Wie weet was hij door een akelig kraanbeest lastig gevallen, weten wij veel.
Bekend zijn fobieën die in onze gebieden niet te verklaren zijn en worden aangeduid als oer-angst, refererend aan een oergeheugen.
Denk aan krokodillen, reuzenslangen, grote leguanen, geheimzinnige moerassen om een paar voorbeelden te noemen. Daar heb ik een andere mening over maar ben geen deskundige en ze vragen me nooit wat.
Je vraagt je wel eens af: hoe komt iemand aan een fobie.
Tja, dat is voer voor psyche-wroeters. Nogal wat mensen voelen zich ter zake kundig en leggen het haarfijn uit.
Betere vraag is: hoe komt iemand er van af.
Dat schijnt moeilijker te zijn.
Een huisarts zal verwijzen naar de juiste hulpverlener  en er het beste van hopen. Hij/zij weet ook niet wat er tegen helpt.
Ook niet tegen die ene van mij.
==
rijk

Rijke ouderen?

Je kunt twisten over de termen.
Mijn ouders’ spaartegoed stelde pas op hun vijfentachtigste wat voor. Dat hadden ze goed bekeken gezien de kosten van hun naderend levenseinde. Koffietafels en zo.

Mijn eigen saldo gaat niemand iets aan naar u mag gerust weten: ik ben niet  rijk en zal het waarschijnlijk ook op latere leeftijd niet worden. Ook hier zit het meeste ‘kapitaal’ in een hoop stenen. Wijlen echtgenoot had indertijd een bord boven de voordeur willen spijkeren, met sierletters HUIZE RABO erop, dat zegt genoeg.
Enfin, das war einmal.
Maar stel je voor dat Rutte c.s. me als rijk aanmerkt? Overheidswegen zijn minstens zo ondoorgrondelijk als die van god.
Om die reden opende ik een geheime rekening op de Kaaimaneilanden. Elk overtollig eurootje stort ik daar, het nummer zit verborgen in de diepste krochten van mijn geheugen en mocht de overheid me op een zgn vermogen betrappen, kan ik altijd zeggen dat de krokodillen het hebben opgevreten.
Ergo, ik zit veilig arm te wezen.