Geen seks met mannen die vlees eten.

gespierdincredible-hulk-2511069__340

In veel bladen kun je dit lezen, o.a. HIER
Mannen zouden voor 41% meer bijdragen aan klimaatverandering, aldus Dierenrechtenclub PETA in Duitsland.
Volgens een professor
‘….mannen eten meer vlees dan vrouwen, ook zijn mannen gemiddeld groter en zwaarder dan vrouwen en hebben ze meer spiermassa. Tot slot gebruiken ze meer benzine. Dus ze rijden meer auto.’
Kijk es an, vreselijk zaken, dat zullen we ze laten voelen.
Als straf? Een daad stellen? Onder  druk zetten om vegetarisch te gaan eten?
Behoorlijk vergezocht, dunkt me.
En hoe gaan die vrouwen dat doen, met een kuisheidsgordeltje, apart slapen,  Gatver,  je ruikt naar gehaktballen, bijvoorbeeld?
Het belangrijkste:
Gaat het helpen voor de dieren al is het zijdelings?
Klimaat?
En hoe dan wel?
==

Pluvius verstaat zijn vak niet

droogdesert-2497135__340Met spijt kijk ik rond, alle bloemen in het bruin, enkelen knisperend als papier. Ik zou huilen als ik voldoende tranen had om ze te begieten.
Ik roep Pluvius  aan.
Hij geeft niet thuis, zit zich waarschijnlijk te verkoelen in een verse regensloot, je weet het immers nooit met die goden en godjes en halven. Ze zitten overal op aarde en in de ruimte, hebben allerlei kunsten paraat, hij kan zich wel als  klimaatstraffer vermomd hebben.
Zogenaamd om een of ander akkefietje met een buurgod maar in werkelijkheid om de mensheid te tergen. Als straf voor wat dan ook. Ik heb die lui nooit begrepen.
Maar nu de plantennood hoog is en niemand, zelfs geen wappiegodje het weer in toom kan houden richt ik me in arren moede tot hem.
‘Pluuf,‘ vraag ik, ‘hier graag regen
wat houd je tegen?
Duidelijk gebed toch?
Het helpt niet, niet eerbiedig genoeg?
Iets deftigers dan?  ‘Mesjeu, je pleu de… eh, van verdriet en droogte.’
Er valt niets.
Ik geef het op.
Alle goden kunnen verrekken en Pluvius het eerst
==

Late mijmers.

Het tikt op de koepel boven mijn hoofd
Zacht en vinnig tegelijk, van dunne toch snelle druppeltjes.
Ik luister naar ze alsof ze iets te vertellen hebben. Niet dat ik dat geloof, regen heeft geen woorden.
Sneeuw  trouwens ook niet, klimaat is natuur en je hebt maar te accepteren wat je er in hoort.
Op dit moment is het een vredig geluidje, het ebt weg en komt terug.
inslapennight-1077855__340Mooiweer-programma vandaag, zon om te wandelen, nu dit tiktakmuziekje, ik reken erop dat ik straks in slaap word gewiegd door de wind die ik niet hoor maar me voorstel.
Het stemt tevreden.
Stukkend tablet ten spijt.
De smart is er nog en de laptop, mocht alles kapot gaan neem ik de huistelefoon, daarmee kun je een of andere klaaglijn bellen. Geen idee wat je dan te horen krijgt.
Straks bedtijd.
Dekbed om me heen, boek glijdt langzaam weg – een plof op de grond, wakker schrikken, opnieuw twee regels lezen – boek schuift langzaam – wegdoezelen…
Zalig vooruitzicht.
Tot morgen.
==

Diepergaand maar ja…

Afgelopen met de niemendalletjes en zonnebaden en dat nikserig gedoe in luie stoelen en nee, ik heb ze niet omgeruild voor rechte leuningen.
Serieuze artikelen, daar gaat het om.
Waarover?
Het onvoorspelbaar gedrag van covid 19 dat maar doorzeurt en regeringen doet rikraaien over wat ze moeten besluiten, bijvoorbeeld.
De waardeloze houding van de partijen die geacht worden een regering te vormen.
Het landerige gedrag betr. doeltreffende klimaatregelingen.
De hopeloze opvatting van (een deel van) Europa dat het liefst de grenzen zou sluiten, alsof de eigen bestaande bevolking zo hoogstaand is en…
… nu moet ik iets toegeven:  ik kan er niets verstandigs over zeggen en vind mijn plaats weer.
Wat het beste is in welke situatie ook, ik weet het domweg niet.
Sorry.
Maar ik wilde het effe kwijt.
Morgen weer terug naar de niemendalletjes.
=

Oud hout, nieuw bedenksel.


Dat zulk oud hout nog leven voortbrengt.
Elk jaar opnieuw verschijnen er zijtakken die zich weer vertakken die… enzovoorts.
Met karrenvrachten druiven er aan, blijkbaar zitten er verborgen voedselbronnen in de stam of is de struik bekend met het geheim van de eeuwige jeugd.
Sterven wijnstokken eigenlijk wel of gaan ze door tot ze uit elkaar vallen? In dit  artikel worden leeftijden genoemd van een paar eeuwen of ouder. In Zuid-Europa waar het warmer is.
Dat zie ik hier niet gebeuren tenzij het klimaat haast maakt en geen steken laat vallen als in februari jongstleden.
Stel je voor, de achter(maal10)-kleinkinderen eten druiven van een voorouder.
Nu speel ik met het idee er een genetische techneut bij te halen en hem iets van ons dna in de stam te spuiten, zou mooi zijn als er  druiven groeiden met onze mini-trouwfoto op de buitenkant.
Een troostende gedachte.
===

Geslaagde avond

Aan gespreksonderwerpen geen gebrek.
Zoals
niezen in je elleboog na een slok koffie
fietsbel op winkelkarretjes, tegen sukkelaars
touwladders aan het balkon om trappen en liften te mijden
zinkend containerschip dat we zagen(zie foto) waarin niemand geloofde
vlooien met naaldhakken (leg ik later misschien uit)
verzakkende familie in Holland die we metroplannen zouden sturen
en meer van die onzin.
Je ziet, het niveau lag niet hoog, het plezier des te meer. Alleen al omdat we het even niet over corona en klimaat hadden.
Het kan, afstand nemen.
Voor één avond in ieder geval.
==

Oog en vee

Binnenkort naar de staaroperatie.
Nog even de vragenlijsten doornemen, heel goed.
Er kwam een telefoontje met een extra vraag: Bent U de laatste weken in aanraking geweest met levend vee, bijvoorbeeld varkens en kippen?
 Nee, maar we zitten er hier in Brabant  midden in.
– O, eh ja. Haha. Ze hing op.
Natuurlijk was mijn opmerking niet leuk.
Er zat ook iets van sarcasme in mijn antwoord. De artsen wéten dat het hier vergeven is van dit soort vee. Doen ze daar iets mee?
Al maak ik me niet vreselijk druk om milieu en klimaat, (wat komt dat komt), ik denk wel eens na. Niet te diep, ik heb zelf nergens verstand van.
Dan kom je al gauw op politiek niveau en dat kunnen we beter aan deskundigen over laten. Deskundologen.
En dan vraag je je weer af wie de deskundige of -oloog is.
Nou ja.
Ik ga gewoon naar de staaroperatie.
=

Klimaatperikel

De afvoerputjes rieken door de droogte, regen blijft uit.
Zo loop je met een waadbroek door de bagger, even later stuift de vijver alle plantjes eruit.
In feite ga je tweebeens door je tuin,  links een lieslaars, rechts een sandaal met sproeizool.
Het lijkt grappig maar is in werkelijkheid doodvermoeiend, gesop en droog zand passen niet bij elkaar. Je merkt het, ik zweer je dat ik het gemopper van de grond kan horen als ik schoffel:  slobber – pfff, slobber-pfff en grrrr.
Waarom verdeelt het klimaat zijn eigenschappen niet wat gelijkmatiger?
Kan het KNMI hier niets aan verbeteren? Dat is toch een soort kenniscentrum van weer en slecht weer?
En de overheid? Waar blijven de Kamers?
Rutte, doe er iets aan!
=

Tuinvraag

Er staat een kuip met stekken van bloemen, vaste planten en bollen.
Deels gekregen, deels gekocht, de laatste zijn nog verpakt.
Die kuip staat er al een paar dagen.
Voorzichtig overgiet ik de stekken met een ministraaltje water en hoop er het beste van.
Zolang er nachtvorst is durf ik niets te poten, maar wachten op de IJsheiligen (half mei) duurt me te lang.
Ik vraag me af of die datum nog steeds geldt nu het klimaat opwarmt.  Bovendien is het hier vrij warm, vergeleken bij noordelijker streken.
Wat denkt de lezer, kunnen stekken en bollen de grond in?
==

Als het werkelijk warmer wordt…


zal ik zonder schoenen lopen
ga ik blote kleren kopen
badpakken met ijsblokknopen
naar gekoelde bioscopen

op vakantie in de polen
daar zijn vast nog een paar holen
waar je ijskoud rond kunt dolen
op zoek naar witte sneeuwviolen

in de allerlaatste jaren
ga’k de hemelzee bevaren
om van daaruit te ontwaren
hoe jullie het klimaat verklaren.
=