‘Mister Sandman’ en Moe’s geduld.

Dit liedje hoorde ik als kind.
Zo klein als ik was voelde ik me beledigd door de Nederlandse tekst:
‘…geef mij een droom met diepblauwe ogen,
twee donkerbruine hebben mij bedrogen..’
Ik had de donkerbruine, een broer wees me daar op. Natuurlijk.
Veel later begreep ik dat ik me hiermee had laten kennen als ’n beetje kleinzielig maar, troostte ik mezelf, ik wàs toen immers een klein zieltje?

Dat probeerde ik uit te leggen maar werd niet serieus genomen, alleen mijn moeder had voldoende geduld. Die arme moe, ze heeft heel wat gekwebbel moeten aanhoren en ze deed het ook nog. Sokken stoppend en breiend knikte ze en gaf antwoord. Ik neem aan dat het zo in de meeste grote gezinnen ging, de vaders hadden andere plichten.
Daar sta je als kind niet bij stil omdat je het gewoon vindt.
Achteraf vroegen we: werd U niet knettergek van ons? (we zeiden toen U tegen de ouders).
Ze lachte maar wat.
En luisterde nog maar eens.

Voor wie het liedje wil horen, klik op de  link
Het is in het Engels, de Nederlandse versie kon ik niet vinden.

Advertenties

2018 is het jaar van de hond

Het volgende zou van toepassing zijn, aldus wikipedia

In de Chinese astrologie worden de volgende karaktereigenschappen toegekend aan mensen die in het jaar van de hond geboren zijn: trouw, loyaal, open, eerlijk, ijverig, direct, opmerkzaam, zorgzaam, verdraagzaam en de kampioen van het goede doel, maar ook cynisch en pessimistisch. Meer een soort heilige.

Mijn geboortedag viel in een hondjaar, het kan ook een honds jaar geweest zijn.
Toen ik nog klein was schreef ik mezelf de meeste van genoemde eigenschappen toe, helaas viel ik herhaaldelijk door de mand.
Ik verraadde een buurmeisje, verloochende een vriendinnetje, was achterbaks tegen klasgenootjes, was lui op school en verwaarloosde kat, hond, kippen en de geit.
Biechten hielp niet meer waarna ik van mijn geloof viel.
Dat luchtte op.
Maar die vele deugden heb ik nog steeds niet.
Het moet een Jaar van de Rothond zijn geweest.