Matigen?

Tja, het klimaat sparen. Eco-doen, co²,  soberder leven. Dat juich ik van harte toe.
Maar ik vind het wel een beetje zielig voor mijn generatie en ouder. Als arbeiderskind van eind ’40 – 50 leden we geen honger, het was niet vreselijk slecht, maar royaal was het leven allerminst.

Volgens mij hebben we voldoende water uitgespaard voor de rest van ons leven.
Er was een douche die stond voor één stortbadje per week, we mopperden dat we beter weer in de teil konden gaan. Radio mocht aan maar overtollige lampen moesten uit.
Een auto was er niet. Kolen werden mondjesmaat besteld want Pa stak zelf turf.
We hadden een geit voor de melk (armeluiskoe noemde men dat) en met de kerst werd een van de eigen konijnen geslacht. Daarnaast een kip voor de soep.
Eigen groente en fruit, dat laatste bevatte zelfs gratis vers vlees, niet altijd maar toch.
Eindeloos was de lijst van soberheid, van kleding tot vervoer, van eten tot lichaamsonderhoud tot goedkope vakanties in Castricum, ik denk dat we in latere jaren niet voor niets zo gretig van het betere leven genoten

We hebben al zo verstandig geleefd, daar begin ik niet meer aan.
Echt niet.
Ik maak alles op.
==

Serie. Een hebzuchtige vrouw.

Er was eens een vrouw zo vreselijk hebzuchtig dat ze de maan zou grijpen als ze er bij kon.
Alles wat ze mooi vond wilde ze hebben, niet was er iets nieuws in de mode of ze rende al naar de winkel. Haar vriendinnen vonden het vervelend. Nooit konden ze geuren met een exlusief kledingstuk,  de vrouw ging onmiddellijk naar de ontwerper en bestelde hetzelfde.
Dit strekte zich uit tot meubilair, huisraad, vervoermiddelen, eigenlijk tot alles.
Haar huis was zo vol dat ze haar echtgenoot de deur uit deed wegens plaatsgebrek,  hij moest wijken voor de nieuwste hometrainer.
Het huis werd te klein en de garage ook, alle vertrekken waren gevuld van vloer tot plafond.
Uiteindelijk wilde ze een grotere woning hebben.
Helaas, ze had  geen geld meer.
Haar baan betaalde niet genoeg, leningen stapelden zich op. Banken en winkeliers maanden tot betaling. Zelfs webwinkels hadden genoeg van haar en deleten al haar bestellingen.
Kniezend zat ze in haar te kleine huis, ingeklemd tussen tafels, stoelen, radio’s, fietsen, kledingrekken en eindeloos veel meer. Ze staarde naar haar overvolle tuintje waarin veel meer bloemen en planten stonden dan er plaats was.
Ze bedacht dat ze in ieder geval heel veel schulden had.
Zo graaide ze door het leven.

Boerenbond in actie

 –
Gewonnen bij een krasactie van de Boerenbond: vijf euro.

€5 shoptegoed
Hierbij ontvang je €5 shoptegoed van Boerenbond. Print deze e-mail uit en laat onderstaande barcode aan de kassa scannen om jouw shoptegoed te verzilveren. Dit shoptegoed kun je t/m 30 september 2015 bij alle Boerenbond winkels inwisselen bij een minimale besteding van €25,-.

Ik ben blij met prijzen, ook met kleine prijsjes,  maar dit was niet om te juichen. Het zijn  winkels waar je als burger zelden komt en dan hoogstens voor een witkwast, vijverplantje  of een doosje schroeven; nu moet je zoveel kopen dat je meer geld kwijt bent dan je gewonnen hebt. Degenen die hier voor een kledingstuk gaan zullen aan vijf euro ook niet veel voordeel hebben want echt goedkoop zijn deze zaken niet maar misschien zijn  landbouwfleecejacks en – spijkerbroeken van een bijzonder soort.
ps
Printen van ‘deze email’  was  meteen al een crime doordat er twee foto’s bij stonden.  Nu ben ik niet arm of gierig, maar dit vond ik te gortig. Weet de BB wel wat inktcartidges kosten?