Luxe hemd

Het teruggevonden hemd maakte meer herinneringen los dan ik verwachtte.

Nog niet lang getrouwd zijnde bekeek ik zijn kleding met weinig enthousiasme.
Altijd die saaie hemden, ik besloot er iets aan te doen en kocht een paar setjes Schiesser, indertijd een luxe merk ondergoed. Niets levendiger dan HEMA maar drie keer zo duur dus gegarandeerd goed.
Dat vindt hij vast leuk, dacht ik, iets luuks aan zijn lijf. (ik was nog jong en las teveel).
Hij zei er niets van. Trok het aan en uit zonder commentaar.
En? doorbrak ik na een paar wasbeurten zijn zwijgen, zit het goed? Het nieuwe ondergoed, legde ik uit.
Hij reageerde verbaasd: Ja hoor, prima. Is er iets mee?
Tja. Nou. We raakten in een serieus gesprek.


Achteraf vroeg ik me af, wat had ik dan verwacht. Dat hij een schoon hemd uitgebreid zou bekijken, keuren, draaggenot zou beoordelen? En dan mij zou informeren? Hij zou denken dat het een mop was.
En daar lach ik nu om.
=

Trek in een boutje?

Kookboek 1934 geeft een paar adviezen.
Tijdens het opvolgen hiervan kun je je reeds verlekkeren op het komende feestmaal.  Toenmalige koks en kokkinnen liep waarschijnlijk het water al in de mond, hedendaagse koks misschien ook.
Of hadden en hebben ze hulpjes/assistenten voor de voorbereidingen?
Hoe dan ook, zelf zou ik na zoveel werk geen zin meer hebben om nog te koken maar misschien voelt iemand anders zich geroepen.
Geef mij maar een goede slager.