Zomermiddag

Ik slenter wat in het achtertuintje waar stilte heerst nu de helft van de buren weg is. Honden zijn uitbesteed, een genot dat op zich al vakantie te noemen is.
De wildgroei van bloemen en onkruiden door elkaar ziet er enigszins verwaarloosd uit, toch oogt het geheel niet onaantrekkelijk. Eigenzinnig.
Hier en daar scheur ik een verdord blad, bewonder een krullerige omlijsting rond de gebarsten spiegel en het hoogreikende koninginnenkruid.
De grote wortelklonten van de waterlelies zijn opdringerig en duwen de bloemen boven water waardoor die niet tot hun recht komen. Laat ze maar, over een paar maanden gaan ze er uit.
Kauwen terroriseren met veel lawaai de molenwieken. Zouden ze echt het idee hebben de baas te zijn?
Een verdwaalde vlinder fladdert weg als ik de camera richt. Moet een bangoogje zijn.
Er zoemt iets looms.
Met een kop koffie laat ik me in de luie stoel zakken, het is hier best uit te houden.
.

 

 

Advertenties

Bijeneters.

-Foto en onderschrift uit het Vogeldagboek van Adri de Groot,  http://www.vogeldagboek.nl/

Zoiets moois zou ik wel willen zien bij het opstaan, je zou er een boom bij je raam voor willen plaatsen.
Weliswaar geen tango, in kleurrijkheid en schoonheid doen ze er niet voor onder. En wat een vent hè, buigend zijn vrouw wat lekkers brengen, hij is vast gevallen voor haar kapsel.
Wat zouden de merels en mussen zich de ogen uitwrijven,  de kauwen tekeer gaan. De kleine sierduifjes konden wel op de pot met hun ijdel gekoer.  Hoogstens een enkele vink of mees kon zich met hen meten. Als ze wat groter waren.

* Bijeneter, Merops apiaster, European Bee-eater, Guêpier d’Europe, Bienenfresser *
Tekst en foto Inge Duijsens: Deze bijeneters heb ik begin mei in Hongarije gefotografeerd.
De bijeneters waren druk bezig om hun nestgangen uit te graven in een zandwand.
Het mannetje geeft zijn vrouwtje een cadeautje. Zij accepteert de bij, maar verder bleef alles
zoals het was. Bijeneters broeden in Europa, overwinteren in Zuidelijk Afrika. Vrij zeldzaam in NL.

Kauwen

kauwenopmolen 001

Deze foto is van beginjaren 2000 en niet scherper te stellen. Niettemin zie je de vogels  wieken en kap bezetten.

Het zijn grappige vogels die lopen op een manier die aan een parade doen denken, dapper en zelfbewust, hun zwarte petjes fier op de kop.

In de loop van de jaren kreeg ik een hekel aan ze, een klein beetje hoor, maar toch.  Ze zijn zo nadrukkelijk aanwezig; vreten de mezenbollen en pindasnoeren op, duiken met hun grote lijven in vogelhuisjes en steken ook de kleinste broodkorstjes aan hun snavel, drie of vier stuks of meer.  Ze jagen de kleinere soorten niet direct weg, die gaan vanzelf wel aan de kant en dat moet je letterlijk nemen: kauwen nemen de tuin in beslag en de vinken, mussen, mezen en meer  zitten langs de rand. Merels trekken zich minder van ze aan, die hebben het te druk met hun eigen hiërarchie. Ze negeren zelfs de kat.
–   kauw

Kauwen zijn, voor zover ik weet, nog steeds beschermd. Daardoor kun je ze herhaaldelijk zien als op de foto, beluisteren in en rondom de kerktoren of in de boom naast een populaire frietkraam waar ze een hels lawaai maken. In de schoorstenen van ons blok huizen ze ook, afwisselend opvoedend en ruziemakend.  Volgens mij zitten ze te ouwenelen als een paar ouderwetse huisvrouwen, zo klinkt het.
En ze zijn slim.
Jaren geleden schoot een kennis op ze, stiekem. Nog steeds hoeft hij maar met zijn geweer naar buiten te gaan en ze verdwijnen in stilte. Ze brieven het door of het werd een kauwenlegende of godweethoe vogelgeheugens werken. Misschien kennen ze een soort kauwenapple, wat weten wij daarvan.
Al met al hebben ze charme. Brutale charme maar ja, het zijn dan ook kraaien en die zijn nooit bescheiden.
Op  Kauw  staat meer informatie.