Zuinig? Nee…

Uiteraard zijn echtgenoot en ik opgegroeid met zuinigheid, dat hoorde vroeger  zo, schijnt het.

Wij hebben dat niet overgenomen.
Al jong zagen we het nut niet in van gezond maar karig broodbeleg, kleurloze ranja, doorgeschoven fietsen en wat dies meer zij.
En dan het eten voor kat en hond. Geen brokken, wat wij kregen aten zij ook en wat wij niet lustten aten ze er bij. Het gedweil met water en zeep om hun braaksels op te ruimen moet een vermogen hebben gekost, tel uit je winst.
Hinderlijk waren de 20-watt-peertjes in gang-, kelder- en wclampen.
En meer van dat.
Nee, niets voor ons, besloten we.
Met royale gebaren leefden wij en onze eigen hond uitbundig tot we de laatste handdoek moesten verkopen en bijna verhongerden van armoe maar wat wàs het een mooie tijd.
En de honger, die overleefden we makkelijk.
De ouders lieten ons voldoende na om weer aan te sterken, dat was een mooi gebaar van ze.
En nuttig.

Advertenties

Geen logjes

Het wordt een karig Bertjensweekend.

Vandaag was er geen tijd om iets te bedenken, morgen ook niet en overmorgen nog minder. Misschien laat in de zondagavond.
Er zal geen mens wakker van liggen, ikzelf het allerminst.
Integendeel, een paar dagen zonder Internet geeft een gevoel van huiswerkvrij zijn.  Voorbode van de vakantie.
Het is duidelijk: er is leven na een weblog 😉