Gemak dient de mens.

kappericon-2073970__340Van de week was de kapster hier.
Vanmiddag naar de pedicure.
Volgende week komt een kennis om de belastingopgave in te vullen.
Ook zoek ik iemand om een paar plankjes te timmeren in een hoek  waar ik zelf niet bij kan.
Die dingen.
Tot voor enige jaren terug beschouwde ik dit soort hulp als extraatjes,  nu is het grotendeels noodzaak en dringt langzamerhand de leeftijd tot me door.
Maar ik profiteer ervan, het voelt prettig dat dit kan zonder zorgen.

Mijn ouders waren en bleven zuinig tot hun sterfdag, ze zouden het liefst zelf ten hemel varen om de kosten van een kist uit te sparen.
Voor vermoeide  (eelt-)voeten knoeiden ze met teiltjes en sodawater,  ze kozen de goedkoopste kapper of lieten het haar zo lang mogelijk groeien.
Dat zijn weer andere dingen.
Want er moest gespaard worden.Ze vonden medebejaarden die hun voeten lieten doen maar spilziek, alleen voor vakanties waren ze royaler.

Daaraan terugdenkend vind ik het wel zielig dat ze zo dachten, dat beetje luxe had ik ze gegund maar ja…
Genoeglijk wiebel ik met mijn tenen in pedicure’s masserende handen.
Dan maar wat minder sparen.
===

Buur Kat wordt te eigen

Hij doet net of hij thuis is. Dat doet hij overal.
Eigenlijk vind ik het wel lollig maar hij moet niet te bazig doen.
Ik houd er niet van als hij voor de koelkast zit en wijst. Commando’s tolereer ik niet.
Hij loert op mijn voordeur om binnen te komen, ongeduldig trappelend wenkt hij iedereen die voorbij loopt, fietst en rijdt, ‘schiet eens op!’
Vanmiddag kwam de kapster, ontdaan wees ze op Kat die tussen haar voeten meeschoof. Ze is bang is van katten in het algemeen en van Kat in het bijzonder.
Ik duwde hem, zijn protesten negerend, de achterdeur uit.
Opgelucht begond de kapster aan mijn haar maar werd opnieuw zenuwachtig van Kat die buiten voor het achterraam zat en naar binnen keek, uiterst misprijzend.
Zoiets doet hij nu altijd als hij zijn zin niet krijgt.
Vanavond liep hij weer met me mee en zette zich demonstratief naast de kelder. Ik negeerde hem.
Na een paar minuten mauwde hij. ‘Honger!’
‘Je hebt al worst gehad,’ riep ik terug.
Hij broedde op een antwoord en mauwde opnieuw. ‘Ik lust ook kaas,’
Toen tilde ik hem op en schrok van zijn gewicht. ‘Je wordt moddervet, je moet niet overal eten halen, schooibeest,’ maande ik en zette hem buiten.
‘Waar bemoei je je mee’  snauwde hij nog.
==