Kerstboomversiersel

Misschien schreef ik dit al eerder, ergens, ik weet niet in welke weblog.

Jaren geleden op een rapportgesprek meldde de klasseleraar enkele ongehoorzaamheden, hij zat vooral in zijn maag met een grap, begaan door een van onze kinderen, ongeveer vijftien jaar oud.
Wat had het gedaan dan?
Samen met een klasgenoot het beeldje van Jezus uit zijn kribbe gelicht en in de kerstboom gehangen.
– Ach, tja, heel oneerbiedig.  Toch leek het ons geen misdaad. Kindje als versiersel.
Maar, ging de leraar verder, aan een touwtje om de nek??
– Oei, dat was erger, zorgelijk.
Puberaal gedoe? Dwarsheid? Rebellie? Onderliggende problemen? Verveling?
We wisten het niet en werden niet wijzer van de puber zelf.
Man en ik keken er elkaar op aan.
‘Jij begint altijd met harde grappen.’ ‘Jouw vader komt altijd met zwarte humor.’ ‘Jouw moeder is altijd zo grof.’ ‘Nee, dan de jouwe.’ Enzovoorts.
Tot we de slappe lach kregen.
Zo bloedde het incident vanzelf dood.
Later hoorden we dat het vaker gedaan werd, ook met de andere beeldjes. Dat wil niet zeggen dat we het daarmee goedkeurden.
We vroegen ons alleen af hoe iemand op zo’n idee komt.

Advertenties

JC vs JC


Johan Cruijff – Jesus Christus.
De overeenkomsten zijn er; gelijke initialen,  beiden noemde men de Verlosser en werden vereerd als een superstar, er waren zelfs mensen die de voetballer als een bijna-god beschouwden.
We leerden dat woorden als Jeessus,  Jeetje Kreetje, Kurristus en jezusmina eigenlijk vloeken waren.  Gods naam misbruiken en zo.
Waarom roepen we dan Johan niet aan, hij is van deze tijd, iemand die we kunnen zien en horen en aanraken. En hij stuurt ons niet naar de hel.
Zal Jootje Kruifje ook als een vloek klinken?  Of Josses, Kurruffus en wat dacht je van jootjemientje?
Kwestie van wennen.
Dan kunnen de gelovigen alsnog Jesus voor een gebed aanroepen als ze er behoefte aan hebben. Niet dat het mij wat uitmaakt, ik bid niet.