Hoe feestelijk was kerstmis?

Het schiet me zomaar te binnen.
Dat de dag voor kerstmis spannend was en het feest zelf bestond uit lekker eten en lange hangdagen.
Dat er nooit een kerstboom was.
Dat vonden we niet erg, katholieken hadden een kerststal. Bij ons waren het hopeloze erfstukken, schaapjes met aangevreten oren en een Jezusje zonder neus, Maria nog half geverfd.
‘Volgend jaar toch eens nieuwe kopen‘  maar alles werd opgeborgen en het jaar erop weer uitgestald met nog meer gebreken.
Op kerstavond was het spannend, lampen uit, kaarsjes aan.
Er hing een tevreden sfeer,  aandoenlijk, met vlammetjes en oranje micaruitjes van de kachel als enige lichtbron. We waren rustig, het kwam niet in ons op te vervelen of te zeuren, we zongen lieve liedjes voor het neusloze kindeke.
Maar ja.
Na een paar kerstliedjes wilden de groten het licht aan, lezen, kaarten, handwerken en Pa zocht de krant.
Wij hingen rond de kaarsjes. Wie het langst zijn vinger in de kaarsvlam kon houden of heel langzaam blazen zodat het vuur nog nèt niet het strodakje raakte.
Natuurlijk werd het janken. ‘Hij duwde me, zij begon…
Even natuurlijk riep iemand ‘BRAND!’ voor de grap.
Dan was de kerstavond voorbij, we moesten vroeg naar bed en meteen slapen, dan mochten we mee naar de nachtmis.
Midden in de nacht op straat, goh!
==

Voornáám…

…is heel wat anders dan een vóórnaam.
Een voornaam heeft iedereen.
Maar niet iedereen is voornáám, het ligt eraan wat je bedoelt.
Een paar voorbeelden.
Adellijk – belangrijk – beroemd – deftig – edel –  gedistingeerd – gewichtig – prominent

Ik ken mensen die ik ‘edel’ of ‘nobel’ zou kunnen noemen wat karakter betreft maar het zijn er niet veel en het is best mogelijk dat ze morgen al weer tegenvallen.
En niet één beschrijving is op mij van toepassing.
Het verdriet me wel ’n beetje.
Toen ik vroeger hoorde dat ik een Leeuw was dacht ik een belangrijk groot mens te worden met een dapper hart, een edel karakter, knap van binnen en buiten, geliefd. Je zag altijd plaatjes van  een fiere leeuw bij volksliedjes en heldengezang.
Niks werd het.
Alleen brullen kon ik als de beste maar dat noemden ze thuis janken.
Tja, een leeuwin wordt nooit een leeuw.  Hoewel…
toch eens praten met het ziekenfonds.
==