vervolgverhaal

Verliefde buurman 10

Ik kon niet geloven dat zoiets achterlijks mij zou overkomen. Een knettergek wijf achter me aan en een stompzinnige buurman de wacht aanzeggen, niet alledaags.

‘Dat móét toeval zijn, hoe wil je dat aan elkaar linken,’ aldus Willem.
‘Dat weet je nooit. Hoe is zijn volledige naam?’ Driftig bladerde Olga in haar boekje. ‘Nee, niet te vinden, moment,’ ze zocht in haar contacten, vond ook daar niets. ‘Niettemin denk ik dat je de kinderen weg moet sturen, alleen al voor Len. Wie weet is er toch een connectie.’
‘Enne, wat doe ik als ze weer in mijn buurt rondhangt? De hersens inlaan? Dan is ze een poosje van de straat,’ verzuchtte ik. Ik kon niet geloven dat zoiets achterlijks mij zou overkomen. Een knettergek wijf achter me aan en een stompzinnige buurman de wacht aanzeggen, niet alledaags.
‘Je mag niet veel doen,’ gaf Olga toe. ‘De straat is vrij, je kunt haar het beste zien te ontlopen en mocht ze je aanspreken, nergens op ingaan. Eventueel zeg je dat je de politie belt.’
‘Dat is te weinig. Bel mij in dat geval, ik zal haar wel eens een smeerlap laten zien. Kinderen haten, hoe durft ze!’ Willem reageerde zo fel dat we in de lach schoten.
We spraken wat heen en weer, maakten afspraken met moeder -die in alle staten was-  en verdeelden de taken.
Maar mijn gedachten tolden. Willems felheid stak me aan en ik werd kwaad. Heel kwaad. Ik besloot zelf het initiatief te nemen.
‘Olga, bij welke hulpverleningsdienst zit die Len eigenlijk? Riagg?’
‘Nee, het is een nieuwe tak daarvan, het Therapeu…. wacht even Martje, wat ben je van plan?’ Haar ogen stonden waakzaam. ‘Pas op meid, je zit in de rotzooi voor je het weet en wat help je de kinderen daarmee?’ Staalhard keek ik terug. ‘Ben ik zo dom? En wat zou jij doen?’
Willem zweeg, zich van Olga naar mij wendend en terug. Wat zou hij denken, schoot er door mijn hoofd.
‘Dus?’ Dwingend stelde ik de vraag.
Als antwoord schreef ze de informatie op een blaadje, scheurde het uit en gaf het me.

© Bertie

Wordt vervolgd.
Klik op ‘vervolgverhaal’ om alle afleveringen te lezen.
===========================================

hoogwter

Oosters advies inzake wateroverlast


De regenval van de laatste dagen deed ons, Hooglanders,  beseffen wat de Laaglanders misschien te wachten staat;  doorlopend natte kles en overlopende w.c.’s op zijn minst, verdronken volkstuintjes met verrotte andijvie zijn waarschijnlijker. En denk eens aan de kippen!
Voor het geval het ernst is met het stijgen der wateren zullen zij nú maatregelen moeten nemen.
Zolang men naar het oosten kan reizen met droge voeten lijkt er tijd in overvloed (!) te zijn maar wacht liever niet tot de laatste golf.
Daarbij komt dat bij tijdige actie men zich een gunstige plaats verwerft in het oosten en er de meeste kans is op een succesvolle integratie met ons.
– Kijk, wij staan boven het wassende water, geen Maas- of regengedoetje jaagt ons op stang, hoogstens  poseren we met natte ogen voor de media, voornamelijk uit gemoedelijkheid.
– Het spreekt voor zich dat we ook ver boven Laaglanders staan, het scheelt nogal wat meters. Het is alleszins begrijpelijk dat er grote verschillen zijn tussen hen en ons. Bij de Laaglanders ligt, bijvoorbeeld, verweking voor de hand evenals overdreven watervrees, opmerkelijk genoeg gepaard gaande een overspannen hang  naar het betonen van ‘moed’ getuige de zgn Nieuwjaarsduiken-in-de-branding. Waarschijnlijk een primitieve gewoonte om alcoholvergiftiging te bestrijden, zij ontberen ten enenmale de ruime blik van een hoogstaande burger.
Soit.
Voor overbrugging van de verschillen is tijd nodig, men starte daarom vroeg genoeg met migratie. Op eigen initiatief uiteraard,  Rutte is weinig van nutte, hij heeft het te druk met gelach.
Ik raad U: Pack die Badenhosen aus!