Lucifers

Achterin de voorraadkelder vond ik een paar pakken Zwaluw. Bestoft en beragd maar ze doen het nog.
Ik bekeek ze, dacht aan de huizen die men vroeger van gebruikte lucifers maakte. Kerken, kastelen, complete dorpen werden er van gebouwd.
Er waren gezinnen waar moeder de lucifers kocht, de kinderen ze aanstreken en uitbliezen en vader er mee hobbiede en allemaal waren ze trots op hun aandeel in het resultaat. Het was een rage.

Voor mijn geestesoog verscheen de ark die ik van plan ben te bouwen. Waarom niet van lucifers? Oké, het gaat lang duren maar ik ben er zoet mee en het houdt me van de straat.
Toen dacht ik aan een houtworm, in het boek van Julian Barnes
En verwierp het idee.
Het is ook maar de vraag of een zwaluwark zeewaardig zou zijn.

Stiekeme beestjes

Wat een vreemde vlek, dacht ik in eerste instantie toen ik dit op de vloer van de garage zag. Een langwerpige reep van ongeveer 2 meter in een kaarsrechte lijn. (Op de foto flink vergroot).

Bij nader inzien bleek het een heel fijn poeier te zijn. Houtworm, dacht ik daarna.

Maar in de balk daarboven was nergens een gaatje te zien.

Ik riep er een buurtje bij, timmerman zijnde had hij er meer verstand van.

Houtworm, was ook zijn gedachte.

Waar zitten de gaatjes dan? vroeg ik.

Zie je dat niet? Kijk nog es goed.

Trapje erbij, leesbril op en toen zag ik ze. Piepklein, als van een punaise.

Conclusie:

houtwormpjes zijn stiekemerds.

Daarom heb ik ze flink bespoten met HGX.
Bevriezen of vergassen zag ik niet zitten