verschil

De een is de ander niet.

Echtgenoot keek televisie en las tegelijkertijd de krant terwijl een kop koffie voor hem stond. Naast hem lag de hond. Door een plotselinge beweging stootte de hond tegen de tafel, kopje bleef staan maar lepeltje vloog eruit. Voordat het de grond raakte had hij het al gevangen, teruggelegd en las verder. Niets aan de hand.

Met één oog keek ik naar de tv. Met het andere op een cryptogram, potlood in de aanslag. Een boek lag naast me.
Ik nam het boek op waarbij het potlood uit mijn hand viel en op de tafel verder rolde. Verwezen keek ik het na tot ik zag dat het net niet op de grond viel, toen pas pakte ik het weer op. Sukkelig als gewoonlijk.

Meteen was ik terug in kindertijd, die doos-zonder-deksel.
Man daarentegen bleef alert als hij altijd was. Reflexmatig reageerde hij op dit soort ongelukjes en ook bij ernstige voorvallen kon ik op hem rekenen.
Hoe kom je bij elkaar, denk je dan, zo verschillend te zijn.
Hij geloofde niet in toeval, ik vroeg me af welke factor dan wèl meespeelde bij het koppelen van ons.
verschilpuzzle-1126509__340
==

dierendag

Dierenfeestje

Morgen is het dierendag
ik denk aan allen en ik lach
van voorpret, ‘kheb een bot
voor de honden en een pot
met verse room voor buurtjes’ kat
en voor de os, die arme schat,
een sierlijk kwastje want zijn staart
zit in de soep, zo lees ik op de
bistrokaart.
soepcauldron-151273__340

knuffelen

Allemaal weer bijgeknuffeld?

Dan kun je nu die van mij overnemen.
Ik knuffel niet zomaar, eigenlijk haast nooit. Het is voor mij een privé gebaar dat ik niet gauw maak behalve naar gezin en familie.  Ook de drie zoenen hield en houd ik zoveel mogelijk af, het is me te eigen.
Je mag me gerust koel noemen, kil desnoods, het haalt me niet over de streep.
Ik ben heus warm opgevoed. Verjaardagen, lange afwezigheid, examens, gedenkdagen, ze gingen onveranderlijk vergezeld van een arm en dikke zoen van mijn moeder gevolgd door  een iets dunnere en een hand van mijn vader.
Ook bij verdrietigheden als overlijdens kregen we hun aandacht.
Soms komen kat en hond in aanmerking, misschien een koe als ik hem tegenkom. Bomen niet, dat is leuk voor deze koala en voor prinsessen.
koala-4450420__340
Het geknuffel wat ik heb zien groeien, van het gedoe door plakkerige klasgenootjes tot een geaccepteerde gewoonte, daar kan ik niet aan meedoen.
Wanneer iemand me ermee overvalt voel ik me opgelaten en maak me een beetje lacherig los.
Je snapt dat de  afstandsregels van corona me absoluut geen last bezorgden, ook de anderhalve meter niet. Integendeel.
Nu hoef ik niet bang te zijn dat bloggers me knuffelen.  Achter een scherm valt zoiets niet mee en dan de afstanden. Nog afgezien van het feit dat ik geen knuffelzin opwek met de logjes die ik schrijf.
Dus….
… iedereen knuffelt maar zoveel hij wil, ik kijk wel toe.
=

gasten

Beetje lang logeerpartijtje.

Laat opgezeten, gekletst, gegeten, glaasje erbij.
Fijn, een weekendje met z’n drietjes, daar fleurde ik helemaal van op.
En hun hond.  Die kwam niet goed op de foto maar op pixabay vond ik deze die op haar lijkt, een poolhond maar ze is ook lief zonder slee.  We kunnen het goed met elkaar vinden en ze liep me achterna als een, juist, een hondje. De lieverd.
Nu het journaal, daarna inhaalwerk, ik zal zien hoe ver ik kom.
Groetjes.
==

hondenvoer

Lever en pens.

Uit boek 1946.

Je zou het maar  hebben en gestoofde lever moeten eten.
Gebakken lever met champignons roken heerlijk en smaakten ook. Maar dit.
Eén keer at ik het.  De geur en smaak vielen niet mee,  veel minder lekker dan het broodbeleg van de slager.
Het een heeft niets met het ander te maken maar het deed me denken aan de pens die mijn moeder kocht, voor de hond. Dat was nog erger,  ze bewaarde er speciaal een oude pan voor  en kookte enorme brokken. Alleen als er niemand anders thuis was, voor de geur.
Maar ja, geen afzuigkap. Ondanks open ramen stonk het hele huis ernaar, we vielen haast flauw zodra we ons huis naderden.
Waarom moest dat nou, vroegen we, er is genoeg ander voer, de meeste honden eten gewoon met de pot mee.
Het was super gezond, volgens moe, herders (een mechelse) zijn groot en moeten sterk blijven.Dat hoort bij deze soort. Nou ja zeg, een gewone huishond hoeft toch niet extra sterk te zijn. Vonden wij.
Waarom stonk dat spul zo walgelijk alsof het bedorven was? Een slager legde het uit maar ik weet niet meer van hoe of wat.
Maar goed, de hond was inderdaad een loeisterk beest die we geen van allen de baas konden met de riem, hij sleurde ons de straat over. Wat wil je ook met die pannen vol pens.
Door omstandigheden was hij na een paar jaar weg.
We zuchtten van opluchting, dag hond, dag pens.
Voor degenen die denken dat ik overdrijf: probeer het zelf uit. Sterkte alvast.
Dan nog liever de lever.
==

kerst

Na de Sint

Het zijn dagen van vrolijkheid al vieren we het Sinterklaasfeest niet. Een grote chocoladeletter – of twee – en daarmee is het bekeken.
Intussen bedenk ik wat te doen met de kerst.
Natuurlijk wordt er een dag  samen gegeten en met een glas – of twee –  de avond doorgebracht, dat staat vast.
Daarmee begint het gepieker, een aangenaam gepieker moet ik zeggen.
Wat en welk en hoeveel van alles en dessert of ijs? en welke wijn of bier en horen chips bij kerstmis? maar kaas gaat er altijd in en andere hapjes ook en mag hun hond ook een kerstbrokje of beter van niet …
Fijn om voor te bereiden en vurrukkulluk alles op te eten.
Maar ook ben ik blij dat we dit maar één dag doen, ik moet er niet aan denken zoiets voor twee of meer dagen te verzinnen  terwijl de tweede dag  broodnodig is om uit te buiken.
De rest van de maand ben ik weer baas in eigen huis.
Nu eerst een besluit zien te nemen over boom en versiering.
Ja-nee-waarom niet of wel wanneer en in welke hoek en waar waren die reservesnoeren ook alweer…
==

dromen

Twee zielen één gedachte?

’s Morgens vertelde ik mijn droom over een echtpaar met een irritante hond. Halverwege viel echtgenoot in en maakte het verhaal af.
Ik stond paf, hoe wist hij dat? Simpel: hij had ongeveer hetzelfde gedroomd.
Zonder in paranormale hocus pocus te vervallen probeerden we het te beredeneren.
Waren we zo close?  Blaften we elkaar toe in bed? Hadden we  Bonzobrokken gegeten?  Nou nee…
We denken dat het misschien begrijpelijk was en wel hierom.
Al enige tijd was er ergernis over een doorlopend keffende hond in de straat.
Niemand wilde er ruzie over maken, we riepen af en toe ‘koest’ wat niets hielp en we waren het erover eens dat het een vervelende kwestie was.
Het hield ons nogal bezig, niet gek dat je dan een keer droomt over iets dergelijks.
Het is de enige logische verklaring die ik kan bedenken.

Een vriendin herkende het van haar dochters met een vergelijkbaar verhaal, het komt dus vaker voor.
Een eigenaardige ervaring.
Voordien en naderhand maakte ik het nooit mee maar misschien herkennen  de lezers het wel.
==

oude foto's uitzoeken

Fotowerk vordert


Hoe moest ik dit aanpakken… zucht.
Om te beginnen alle albums  bij elkaar leggen, daarna map voor map leeghalen, bekijken, eventueel apart houden.
Op jaartal leggen of per feest? Per kind? Het eerste lijkt me logischer.
Natuurlijk ga ik niet de hele berg hier showen, enkel een paar die me opvielen.

Deze is van de bevroren Gouwzee waarbij Moe het jaartal 1963 zette, ik weet niet of dat het juiste jaar was.  In 1963 was ook de Maas bevroren, gebeurde niet vaak. We woonden nog in Katwijk/Cuijk en maakten het mee, heel bijzonder. Helaas geen plaatjes.

December 1981. Deze foto begint onderhand ook bijzonder te worden, het zit waarschijnlijk in alle familiealbums.
==

nestelen

Nestelen

Vanmiddag overkwam het me weer.
Uitrustend in de luie (tuin-)stoel zat ik niet lekker. Kussen verleggen. Ietsje naar links, naar voren. Hoofdsteun verstellen. Opstaan en stoel verschuiven,
Nu was het goed. Hoewel, een beetje de rugleuning naar achteren zou beter zijn en die voetenbank juist meer opzij.
Klaar.
Ik nestel me verzaligd en…verdorie, een plooi in het shirt, dat irriteert. Opstaan en rechttrekken. Ho, teveel, nu staat het te strak in de nek…..
Als een hond die tienmaal ronddraait voor hij de juiste houding vindt.

Echtgenoot heeft dit vaak met verbazing zitten bekijken alsof hij een lachfilm zag.
Maar ik doe zoiets niet om leuk te zijn, integendeel, ik vind ook liever meteen die juiste houding. Nu ben ik bekaf voor ik kan beginnen met uitrusten.
Ik vraag me af waar het fout ging.
Zou mijn moeder teveel naar de hond gekeken hebben toen ze zwanger was van mij? Ze was nogal gek op het dier.
==

lachen

Zuur

Een vrouw die we kenden was op bezoek in een woning langs het spoor.
Halverwege de koffie met gebak denderde een trein langs. Ze schrok vreselijk, haar voeten wipten op onder de salontafel die mee wipte en ja, alles lag op de grond. Inclusief haar koffie.
Paniek en gelach volgde.

Op een feestje lag de hond (groot formaat) half onder een bijzettafeltje.  Ook hij schrok ergens van. ging zitten met het tafeltje op zijn kop, glazen en hapjes donderden op de grond, enfin, paniek en gelach.

Tijdens een logeerpartij kregen we een slaapplaats met het hoofdeinde vlak  onder een schuin dak.
Wat te verwachten was gebeurde.
Man schrok ergens van, kwam overeind, stootte zijn hoofd, ik deed met hem mee en…
Er werd niet gelachen.
===