Getob bij de goden I

Het werd dringen bij de hiernamaalse bestemmingen, de goden hadden het er druk mee.
Enkele van hen stuurden besluiteloze zielen naar de eeuwige jachtvelden, die waren ze alvast kwijt.
Niet netjes, vonden andere opvanggoden, zij dumpten de onplaatsbaren in het vagevuur als tijdelijke oplossing, hadden ze nog een toekomst.
Weer anderen konden de reïncarnaties niet meer aan wegens personeelsgebrek en veranderden ter plekke het geloof van deze zielen: je kunt hoogstens in een wolk overgaan.
Voor veeleisenden waren geen Zalige Eilanden meer beschikbaar, het Schimmenrijk bleek  niet te bestaan,  bij alle denkbare locaties hingen bordjes met VOL en bij een paar obscure gelegenheden: VOL = VOL.
Zelfs de Opperduivel kon niet vlug genoeg stoken, tot zijn grote spijt.
Wat nu.
godenmoses-2715485__340Ze staken de koppen bij elkaar. 
‘…we raken overbezield – we moeten iets doen – de mensheid gezonder maken? – krachtvoer in de regen verstoppen? ‘
Het ene na het andere voorstel kwam aan de orde,
allerlei vragen passeerden maar geen antwoord was afdoende.
Ze besloten advies te vragen aan Moos, een oeroude hemelgast die nog graag met aardse spullen speelde.

Nu was het wachten op Moos, in de regel had hij wijze woorden dus wie weet.
Misschien horen we het in een volgende aflevering.
==

Peinzen over de doden

We lieten de gedachten gaan over gestorven familieleden. Best veel.
Jammer is dat het, behalve de ouders en alle anderen, ook de broer en zus zijn met wie ik het beste kon praten.
Snelle denkers als ze waren begrepen ze veel, zo niet alles wat je wilde zeggen en bedoelde. Ze konden je zinnen afmaken als je de draad kwijt was. Woorden vinden die je zelf niet wist of vergeten was en je kon nog met ze lachen ook.
crazyempathy-4292845__340Mocht er een hiernamaals bestaan waarin ze voorkomen hebben ze waarschijnlijk met alle zielen of geesten contact en ze platgeluld (excusez le mot) want praten konden ze ook, mijn vader werd er weleens kreessie van (zijn woord) en mijn moeder doodmoe, dan zei  ze: ‘nou weten we het wel’ en begon over iets anders.
In dat genoemde hiernamaals zitten ze er dus nog steeds mee, komen ze weer zoon en dochter tegen om  kreessie te worden en doodmoe. Het is te te hopen dat ze het niet meer voelen.
Beter is hier niet aan te geloven want  dan zou je ècht crazy worden en alsnog vermoeid raken.
Snap je?
==

Science Fiction

In de SF lees je bijzondere hersenspinsels.
Bijvoorbeeld over het gegeven dat ons leven er anders had uitgezien wanneer er afwijkende besluiten waren genomen, of wanneer iemand zelfs maar een ander gebaar had gemaakt. Ergens. Ooit.
Hierover las ik interessante boeken en de meest maffe verzinsels, daar geniet ik van.
Nadeel is dat je de onderwerpen onwillekeurig vergelijkt met je eigen leven wat niet altijd  een pretje is. Denken in de trant van ‘wie weet als.. ‘  leidt  tot  wat als hij niet dit had gezegd, dat ik niet dat had gedaan..
Daarmee haal je je zinloos gepieker op de hals.
droomwereldfairy-tale-1077863__340
Over parallelle werelden daarentegen, eveneens een veel voorkomend SF-onderwerp, kun je je ook voorstellingen maken. Ik bedoel niet nieuwe planeten maar leven in andere dimensies, voor ons onzichtbaar.
Het idee dat er gelijktijdige werelden bestaan, misschien vlakbij ons, vind ik een prachtig verzinsel dat me zeer aanspreekt.
Je zou het als een droomwereld kunnen zien of de angst voor een kwaadaardig stelsel en zelfs als een symbool voor het geloof in een hiernamaals.
Alles is mogelijk in SF.
Echt mijn genre.
==