loterij

trekking

Vanavond weer trekking van de Staatsloterij.
Ik kan beter geen voorspraak meer vragen in de hemel, straks word ik nog aangezien voor een hebzuchtige. God werd al zo kwaad en over Petrus wil ik het niet eens hebben,  die bemoeial.
Maar ik kan het natuurlijk wel via een omweggetje proberen.
Ik stuurde een mailtje dat ik zo graag de hongerigen wil spijzen, dorstigen laven, zieken verzorgen (vooral dàt) en de rest van  _barmhartigheid uitvoeren maar daar te weinig geld voor heb.
Met een gunstig lot blijft er vast wel een paar euro provisie  voor mezelf  over.
Uitstekend plan, lijkt me, ik merk dat ik leer van lezen over politiek.
Nu maar afwachten, het is de vraag of mijn goede bedoelingen begrepen worden.
lk hoop er het beste van.
==

serie

Serie. Een hebzuchtige vrouw.

Er was eens een vrouw zo vreselijk hebzuchtig dat ze de maan zou grijpen als ze er bij kon.
Alles wat ze mooi vond wilde ze hebben, niet was er iets nieuws in de mode of ze rende al naar de winkel. Haar vriendinnen vonden het vervelend. Nooit konden ze geuren met een exlusief kledingstuk,  de vrouw ging onmiddellijk naar de ontwerper en bestelde hetzelfde.
Dit strekte zich uit tot meubilair, huisraad, vervoermiddelen, eigenlijk tot alles.
Haar huis was zo vol dat ze haar echtgenoot de deur uit deed wegens plaatsgebrek,  hij moest wijken voor de nieuwste hometrainer.
Het huis werd te klein en de garage ook, alle vertrekken waren gevuld van vloer tot plafond.
Uiteindelijk wilde ze een grotere woning hebben.
Helaas, ze had  geen geld meer.
Haar baan betaalde niet genoeg, leningen stapelden zich op. Banken en winkeliers maanden tot betaling. Zelfs webwinkels hadden genoeg van haar en deleten al haar bestellingen.
Kniezend zat ze in haar te kleine huis, ingeklemd tussen tafels, stoelen, radio’s, fietsen, kledingrekken en eindeloos veel meer. Ze staarde naar haar overvolle tuintje waarin veel meer bloemen en planten stonden dan er plaats was.
Ze bedacht dat ze in ieder geval heel veel schulden had.
Zo graaide ze door het leven.