Wijde wereld

Zestien was ze, mooi en wijs.
Buurmannen loerden maar ze prefereerde de snelweg om liftend de wijde wereld te ontdekken.
‘Ga je mee?’ lonkten de truckers.
Ze stapte in en betaalde met een belofte; ‘wacht maar af, het komt goed.’ Van truck naar truck ging ze, tot ze een plek vond zo wijdwerelds, verder kon niet.
‘Oooh,’  zei ze, ‘wat mooi, hier blijf ik’.
Een pandje was zo gevonden, een uithangbord snel geschreven:
‘Kom in mijn wijde wereld. Truckers vijftig procent korting.‘ Zo loste ze haar beloftes  in.
Ze werd rijk, nam meisjes aan maar bediende de truckers persoonlijk.
Want, besefte ze,  juist in de wijde wereld is nauw contact belangrijk.
Door deze wijsheid werd ze op handen gedragen.
Tot in haar graf.

© Bertie

Het waait nu hard maar die gruwelstorm vergeet ik nooit meer


Het waren brute vlagen met oerkracht.
We luisterden naar het scherpe takkengeknak,  dakpannen ratelden om ons heen, onheilspellende geluiden gierden grommend door de lucht en  keel.
In een windstil moment  grepen onze handen ineen, bemoedigend, bangelijk wachtend op de volgende stormaanval.
We zuchtten en baden.
Toen het, na een hels en eindeloos lijkend uur bedaarde in de lucht ontspanden we.
En nestelden ons nog dieper onder de dekens.
De beste plek om een storm te trotseren is in bed.