Plaatje

Geen foto, wel dit bloemenmeisje dat ik bijna vergeten was maar terugvond in een verloren hoekje waar ze zat te sippen, bang dat haar uiterlijk verwelkte. Ze begreep niet dat de natuur in documenten altijd fris blijft, frisser dan we zelf zijn.
Misschien herinnert iemand zich haar nog, van facebook of een vorige weblog.
Ze is gemaakt van dingetjes en bloemblaadjes uit de tuin, fleurig genoeg om als gravatar te gebruiken en nu ik dit zie: wat stonden er leuke planten in dat tuintje, nooit bij stilgestaan.☺

Dit is het laatste logje voorlopig, morgenavond vertrekken we.
Ik weet nog niet wanneer ik me weer meld.
Groeten iedereen en tot later.

ps voor wie boze plannen heeft, ik laat een oppas achter.☻

Advertenties

Verouderde gravatar


Daar ging ik iets aan doen.
Ik wilde ook wel eens supermooi zijn al is het maar op een foto dus maakte ik er werk van. Veel werk.
Kapsel, snel opgeplakt.
Perzikhuidje. Eén klik en een roze blos verscheen.
Zoenlippen. Hmmm, bijna echt.
Ogen. Super, groter bestaan niet en dan die uitdrukking…
Toch was ik er niet tevreden over. Het resultaat leek niet op mezelf, het was een mengeling van alle tv-babes en sterretjes die het van dezelfde kunstgrepen moeten hebben.
En dat wil je toch niet, lijken op iedereen?
Dus draaide ik alle verbeteringen terug en nu ben ik net een gewoon mens.
Eigenlijk lijk ik soms op de een↓, dan op de ander. Maar daar valt geen compositie van te maken.
 margoscheefbek