Planten en mensen

Vaste planten zijn loeisterk, je merkt het elk jaar opnieuw.

Deze ooievaarsbek wringt zich moeiteloos tussen voegen van tegels door.  Je vraagt je af hoe ver hij ondergronds gaat, hij komt op verschillende plekken tevoorschijn of het nu op twee of tien meter van de moederplant is.
Je gaat bijna vanzelf denken aan de familiebanden die bij mensen soms heel sterk aanwezig zijn.
Het-bloed-kruipt-waar-het-niet-gaan-kan zou je kunnen vergelijken met ‘de wortels groeien waar ze niet door kunnen’.
Zijn in andere  gewassen ook eigenschappen te vinden, overeenkomend met die van mensen?
Gras bijvoorbeeld is gauw tevreden, het groeit overal afhankelijk van de soort.
Orchideeen  zijn als de prinses op de erwt, ze doen het juist niet overal.
Paardenbloemen lijden aan een minderwaardigheidscomplex, zodra ze volwassen zijn blazen ze zichzelf op.
Enzovoorts.

Tot zover mijn plantenkennis.
Meer weet ik er niet van.

Advertenties

Ronaldo, ach ja…


Ronaldo gezien?   De man schijnt een beauty van een doelpunt te hebben gemaakt. Iedereen blij, zijn grootsheid heeft hij alsnog bewezen. NRC wijdde zelfs  twee pagina’s aan hem .
Tja. Het zal waar zijn, de kenners geloof ik op hun woord.
Wat ìk zag was van een andere orde.
Tijdens een van de eerdere wedstrijden (tegen Polen? Oostenrijk?) viel ik zappend in een camerashot van hem.
Vers gedoucht, geflost, gekamd, gewassen en gestreken liep hij daar glimmend zijn glimlach te lachen.  Quasi olijk maar bestraffend keek hij naar een jonge medevoetballer. Aldoor zijn tanden ontblotend. Onsympathieker was niet mogelijk.
Verbluft zag ik het aan, kennelijk is hij mentor van de kleintjes.
Misschien terecht. Maar die houding van hem…
Die bijzondere goal noem ik dan ook een kwallenbal.