Nachtschone

nachtschone 16Belle de nuit. Zo genoemd omdat ze zich ’s nachts opent.

Hierdoor en mede door de geur van foute zeep heeft ze een ouderwetse bijnaam in meervoud: hoeren. Klinkt niet vriendelijk maar hebben bloemen een keus?
Het maakt mij niets uit wat ze in het donker uitvoeren, ik vind het gewoon knappe bloemen die bereid zijn overal te groeien. In zon, schaduw, regen, droogte, elke grondsoort.
Zulke vrije vrouwen wilde ik graag binnen hebben; ik knipte een paar takken af en zette ze in een vaas.  Benieuwd of ze zich  in de huiskamer ook zo welig toonden.
Tegen middernacht wachtte ik in spanning, ogen en neusgaten wijdopen.
Het viel tegen; slechts enkele bloemen lieten zich zien, flauw geurend.  Ik bootste de nacht na en draaide alle lampen uit.Het hielp niet.
Nu weet ik niet wat ik met ze aan moet. Weggooien? Laten verpieteren? Met vaas en al buiten zetten?
Ik weet het niet en laat ze staan.

Verliefd, verloofd, en de kat….


Een logje over geuren bij  Ans  deed me onmiddellijk denken aan een idioot voorval op onze verlovingsdag.

Vóór het feest begon kwam aanstaande met een cadeautje: mijn lievelingsparfum Soir de Paris in het grootste flesje dat hij kon vinden. Een vrij zware geur, die indertijd populair was.
Daar was ik erg blij mee, verguld zette ik de fles op het dressoir.
Korte tijd voor we de visite verwachtten hoorden we opeens een vies prrr-geluid en roken meteen een onbeschrijfelijk- smerige lucht: de kat had stiekem in een hoek  gepoept. Misschien ziek van de parfum of opwinding.
We vlogen allemaal op; pa, moe, zus,  zwager, broers, aanstaande, struikelend met emmers en dweilen maar de stank bleef.
Zenuwachtig keken we naar de klok, de toestand werd nijpend, ieder ogenblik kon de bel gaan.
Toen, in opperste nood,  greep aanstaande de Soir de Paris van de kast en spoot de fles leeg in de bewuste hoek.
Het hielp, de parfum overwon.
Daarna wilden we de kat op het matje roepen maar die was hem gesmeerd.

Bloem


Er mag ook wel eens een bloem worden geplaatst.

Alleen al voor de geur.
Mocht U geen bloemenkennis of reukzin hebben, weet dan dat het om hyacinten gaat en dat ze daar ook naar ruiken, het doet enigszins aan lelies denken maar dan zachter, huiselijker.
Tenzij U er honderd stuks op na gaat houden en ze allemaal tegelijk in bloei trekt. In dat geval is de slaapkamer het meest geschikte vertrek.
Stelt U zich dit zaligs eens voor, op je eigen vertrouwde bed liggend, overweldigd door een bloemig bouquet, wegzinkend in een fleurige  slaap. In slow motion.

Zo overdreven hoeft natuurlijk niet, één hyacint op het nachtkastje voldoet ook.