Vroege verjaar.

Vanavond vroeg naar bed met de gedachte aan morgenavond. Er komt bezoek dat blijft slapen en dan weten we het wel.
Beginnen met koffie, nog een kopje? nee doe mij maar iets sterkers, wijntje? biertje? fris? zogenaamd getwijfel….
Zo gaat dat.
Het wordt veel gepraat, afwisselend ernstig en met humor, alles wordt besproken van boeren tot de Webb Telescoop, bee-enners worden afgebrand of juist opgehemeld, familieperikelen opgehaald, kortom, een gemiddelde verjaardagsavond.|
borreluurcheese-1642027__340
Op voorhand, donderdag ben ik pas jarig maar dat maakt het niet minder gezellig.
Je begrijpt dat ik mijn krachten spaar, deze avonden zijn me veel waard. Ik wil bij de les blijven tot de laatste minuut.
Tot overmorgen.
==

Het was een warme nacht

Naar bed gaan is niets bijzonders, beetje rommelen op badkamer, prutsen met hor en raam, frunniken in boek en schrijfblok.
Zoals gewoonlijk.
Dan hoor ik gepraat,  een zacht gebabbel op de achtergrond.
Wat nou? Hoor ik buren of wandelaars? Tot in de slaapkamer? Nee toch?
Ik kijk naar de radio naast bed en controleer. Hij staat uit. Misschien de uitknop kapot? Ik trek de stekker eruit.
Het gebabbel gaat door.
Verwezen kijk ik rond. In geesten en sprookjes geloof ik niet, tinnitus is het niet (dat klinkt heel anders), logé’s zijn er niet, inbrekers zullen zo stom niet zijn.
Verborgen ruimtes in de muur?
Bangig check ik de andere kamers en vliering. Niemand. Naar beneden durf ik niet meer.
Tablet staat uit.
Telefoons ook.
Voorzichtig, zwetend van nog meer angst, je weet nooit wat of wie je opmerkt,  glijdt ik geruisloos onder het laken.
Kijk op en…
…zie de televisie aanstaan. Was me niet opgevallen.
Pfffff.
Heb ik waarschijnlijk zelf aangezet met het boekengefrunnik, de ab ligt tussen potlood en papier.
Ik dweil mijn gezicht droog. Nu kan ik rustig slapen.
O ja?
Wie zegt dat ik het zelf deed? Ik kijk immers nooit als ik in bed lig? En nu zou ik plotseling het toestel aanzetten? Ongeloofwaardig, absoluut.
Nogmaals met de spiegel onder bed loeren. en…

De rest kunt U zich zelf wel voorstellen, het gedraai in zweterige lakens.  Opschrikken, licht aan, licht uit.
Maar ik heb de ochtend gehaald. Levend en wel.