Gezinsperikelen. Toen.

Overvolle kasten.
Ken je dat? Een zakdoek pakken en meteen in dertig andere spullen grijpen?
Bij een vriendin zag ik het met haar naaikistje, voor velen een beruchte warboel. Wilde ze een naald pakken, kwam de complete inhoud mee.
Het rommellaatje in de keuken is nog steeds  bijna standaard en heeft de functie van moeders schort overgenomen. Wat daar niet in zat leek niet belangrijk.
Bij het openen van de kinderkasten riep ik uit ‘waar komt de troep vandaan’ en nog een keer als ik de gereedschappenbende in de schuur bekeek, domein van echtgenoot. Hij had meer voorraad dan menig ijzerhandel, maar dan ongesorteerd.

Het zal liggen aan gemakzucht: gooi maar ergens neer als het maar uit het zicht is. Zo komt het nagelschaartje in de broodtrommel terecht en verdwijnen vette  boterhambordjes onder de bank. Keurig opgeruimde huizen van collega-moeders  bekeek ik dan ook sceptisch. Ik wist.

Inmiddels ben ik een generatie verder. Wat ik nu nog opruim zijn zinloos bewaarde herinneringen waar de glans vanaf gaat. Je zwelgt niet blijvend in een kindertekening of dat eens zo-sexy-shirtje.
Geen rommel meer en dat plakkerige wijnglas achter de laptop?
Is van mezelf.

Advertenties

Waterverspilling?

Onbegrijpelijk.

De jaarlijkse meterstanden zijn weer opgenomen en, jawel, ik zit opnieuw boven alle gemiddelden.

Vooral het waterverbruik springt eruit. 71 m³  heb ik opgemaakt terwijl een alleenstaande geacht wordt niet meer nodig te hebben dan zo’n 45 à 50 kuub.
Alles heb ik nagelopen.
Er zijn geen stiekeme lekken.
Douchen gaat in sneltreinvaart.
Aan tuintje-sproeien doe ik al lang niet meer.
Vaatwasmachine wordt hoogstens 5X per jaar gebruikt.
Wasmachine draait enkel op spaarprogramma’s.
Autowassen is nvt. Geen auto aanwezig.
Poetsen en ramenlappen is niet mijn hobby.
Zelfs de kraan gaat dicht tijdens het tandenpoetsen.
Hoe, vraag je je af, wordt het gemiddelde gemeten?
Speelt de vergrijzing mee? Van ouders, schoonouders en hun kennissen weet ik dat ze een dagelijkse douche overbodig vonden maar die waren van een zelfreinigende generatie.
Of zou die opvatting nog steeds aanwezig zijn?  Net als het eenmalige vluchtig afspoelen van aardappelen en groenten? Zand schuurt de maag immers.
Ik kom er niet uit.
Nog een geluk dat water relatief goedkoop is.