Geheim geklets

Ik heb een geheim. Een groot, zeer groot geheim.
Daar praat ik nooit over.
Het is eigenlijk niet te doen, zolang met een geheim rond te lopen maar ja, ik heb het beloofd.
Daarom vertel ik het niet.
Het is er al zo lang dat ik niet precies meer weet wannéér ik het beloofde en aan wie.
Eerlijk gezegd weet ik ook niet meer wat het geheim inhoudt.
Dat is lastig. Een vergeten geheim bewaren, daar ga je over piekeren.
Zo van: wat was het ook al weer? zal ik het vragen? maar aan wie? Het zou de verkeerde persoon kunnen zijn en dan ben ik al op de helft van verraad.
Dus ga ik maar door met zwijgen, almaar door en door.
Daar word ik wel eens moe van.
Ik zal blij zijn als ik het mag vertellen maar dan moet ik eerst weten wat het was. En van wie.
Het ziet er naar uit dat ik het mee ga nemen in het graf.
Dan zal niemand het te weten komen.
Dat ik een groot geheim had.

Advertenties

Bericht tussendoor

Er zijn weer een paar een volgers bij.
Hartstikke leuk, het streelt.
Benieuwd kijk ik wie m/v/enz. zijn.
Helaas, wat gebeurt komt te vaak voor. Er verschijnt een avatar, soms met naam en beschrijving maar geen url.
Ik denk niet dat het met opzet gaat, eerder uit onwetendheid.
Dan probeer ik met de naam te googlen om alsnog de betreffende volgers te achterhalen.
Dat lukt niet altijd en dat is jammer want ik barst van nieuwsgierigheid.
Dus blijft de nieuwe volger geheim en droom ik van sinterklaas. ‘Tis een vreemdeling zeker…’

Verliefde buurman 7

‘…daarnaast, en dat moet absoluut geheim blijven, klust ze bij voor een stille advocaat. Je zwijgt toch hè?’

‘Hallo, blij dat jullie er zijn. Ga zitten.’ Me opvretend dribbelde ik om hen heen wat Olga deed opmerken ‘Ga alsjeblieft zitten Martje en vertel’ waarop ze me op een keukenstoel pootte en zich om de kopjes bekommerde.
Ik haalde diep adem, probeerde me te beheersen en slikte.
‘Zeg eens wat,’ begon Willem, ‘je was zo opgewekt toen je belde en nu…’
‘Ik ben kwaad.’
‘Dat zien we. Waarom?’ Olga, nuchter en to the point.
‘Het begon met Frank, heb je het uitgelegd Willem, van zijn zogenaamde liefde voor mij?’ Ze knikten.
‘Nou, eh, hij viel me lastig in de supermarkt. Vanmiddag. En ik reed hem aan. En die vrouw hielp me maar volgens mij belazert ze me want ze appte me, net voor jullie kwamen..’ Bij het zien van hun wezenloze blikken bedaarde ik en begon opnieuw met mijn verhaal.
‘Dit was het. Je begrijpt dat ik er achteraf geen heisa van wilde maken, Frank is immers afgedropen. Wat Len doet snap ik niet, haar rare boodschap deed me schrikken.  Dat minachtende ‘mannetje’, het is vast zo’n rancuneuze pot.’
‘Raar. Ze deed bij de koffie ook al zo? Je had meteen weg moeten lopen.’
‘Willem, haar hardheid was nogal subtiel, ik kon er de vinger niet op leggen. Alleen een paar uitspraken zeggen niet genoeg, het was de manier waarop. Kort daarna ben ik opgestapt om de meiden uit school te halen en ze leek het als afgedaan te beschouwen. Wat vind jij Olga, denk je dat ik het me verbeeld?’
‘Len, zei je? Geen achternaam?’ Olga bladerde in een agendaatje.
‘Eh, Landse of Lands. Geloof ik.’
‘Jaja, L.L. dus. Typisch. Ik ga even bellen, ben over een half uurtje terug’ en weg was ze.
Verbluft keek ik haar na. ‘Wat heeft die nou??’
Willem keek moeilijk. ‘Is privé Mart, vraag het haar zelf.’ ‘Toe nou, dit gaat over mij, weet je nog.’
Hij drukte een toets op zijn smartphone in, ‘Mag ze het weten?’ luisterde even en sloot af.
‘Luister. Zoals je weet is Olga coordinator in het tehuis voor overspannen middelbare vrouwen. Daarnaast, en dat moet absoluut geheim blijven, klust ze bij voor een stille advocaat. Je zwijgt toch hè?’
‘Sodeju, wat spannend. Wat houden die klussen zoal in? Kan ik het ook?’
‘Identiteiten contrôleren, schaduwen, tips natrekken en nee, dat kun jij niet.’

©Bertie
Wordt vervolgd
==========

Klik op ‘vervolgverhaal’ om alle afleveringen te lezen.