Gevonden

In plaats van naar een identieke ziel heb ik ook eens naar een tegenvoeter gezocht. Geen idee wat ik met zo iemand aan moest, er was slechts een vage gedachte aan iets gemeenschappelijks.
Het zal de leeftijd geweest zijn. Als puber krijg je dergelijk bevliegingen.
Ergens in de buurt van een paar eilanden bij Nieuw-Zeeland zou ik hem/haar vinden. In de Grote Oceaan. Weinig kans op een voet-aan-voetbegroeting maar een natte high five zag ik wel zitten.
Na de atlas te hebben geraadpleegd zag ik van dit plan af. Teveel en gevaarlijk graafwerk en bovengronds zo ingewikkeld; naar een eiland vliegen, een boot huren, de precieze plek zoeken. Gedoe.

Wat te doen, het moest geen fanatieke queeste te worden.
Wel, ik hoefde niets meer te soen.
Er kwam een man op mijn weg,  helemaal vanzelf.
Weliswaar verschilden we enorm noch pasten onze voeten  tegen elkaar maar de verwantschap die we voelden was groot genoeg en zo niet de zielen,  klopten zijn en mijn hart gelijk.

Advertenties

Like this?


‘Leuk’ is een verguisd woord. W aarom eigenlijk?  Is het een dooddoener? Omdat het zo vaak gebezigd  wordt dat het niet exclusief meer is?
Wat dan nog, het ìs toch een woord dat overal voor gebruikt kan worden?
Uiteraard niet door serieuze schrijvers, zij bedenken een vervanging die hetzelfde uitdrukt maar dan in literair verantwoorde termen en dat is knap moeilijk, probeer maar eens een vergelijkbare omschrijving te vinden. Wij kunnen dat niet,  bij ons  wordt het meteen zo ’n overspannen gedoe: wat heb je een gezellige rok aan, de buren hebben een geweldige hond, de tattoo van van J. is zooo, eh, goed. Enzovoorts. Gezocht en daardoor niet leuk.
Toegegeven, de vind-ik-leuk-tekens zijn ondingen, ze halen de betekenis van ‘leuk’ nog verder neer en zouden beter vervangen kunnen worden door iets als Oké of Gelezen of Mee eens of Vinnik niks,  Like this? of gewoon Leuk.   Een keuzemenu, simpel.
Misschien wordt Facebook dan ook eens leuk.