Dubbelglas

Bij de foto’s zat er een waarop ik twee brillen draag, een voor een film en een leesbril.Erg handig wanneer je tv kijkt en leest tegelijk, je moet alleen even leren hoe je ze het beste op kunt zetten.

Echtgenoot maakte er foto’s van en liet ze graag zien aan iedereen die op visite kwam zodat ik ze al gauw verdonkeremaande. Ik geneerde me rot.
Intussen denk ik er makkelijker over, vind het achteraf juist grappig.
Ik zocht in  albums en dozen om ze te laten zien aan een paar mensen.
Nergens meer te vinden.
Daarom heb ik een selfie gemaakt met opnieuw twee brillen,  die draag ik nog steeds, ’s avonds,  in de luie stoel.
Alleen de belichting was niet  goed.

Het oog van de camera


Is het de lens die de dingen scherper ziet dan een mensenoog?

Zo vaak valt het me op, het verschil tussen mijn blik en die van de camera. Dat verschil valt niet te ontkennen, je ziet het bij het bekijken van foto’s waarop veel meer te zien is dan je voor ogen had tijdens het fotograferen.

Het is ontmoedigend. Denk je een mooie selfie te maken, blijkt het er een waar je ongenadig op je rimpels wordt afgerekend.

Een getalenteerd fotograaf heeft waarschijnlijk die scherpe blik waardoor hij/zij de betere foto’s maakt die hem/haar tot een kunstenaar bestempelt.

Als liefhebberende rommel je maar wat aan en verwijder je de resultaten.
Want ijdelheid blijft.