Eén moment van onoplettendheid

Proefstukjes, ideeën, vondsten en dergelijke.
Oud (ong. 1940) filmpje overstroming Katwijk bij Cuijk, een vroegere woonplaats.
Interessant artikel ontheemdenopvang in Mariëndorf na de Tweede Wereldoorlog.
Carnaval in vroeger tijden, onthullend verslag van een paar mensen.
Over scheldwoorden als droldrie. (Voor nietwetenden: drolderie-van-Krommenie).
Enzovoorts.
En, ook niet onbelangrijk, een lange linkenlijst tevens leeslijst.

Al dit soort dingen en (voor mij) waardevolle informatie zet ik in Concepten van gmail.
Die ik zonder nadenken heb verwijderd, ik zag het te laat om te corrigeren.
Het staat niet in de prullenbak of bij trash en andere labels, het is voorgoed kwijt.  Geen backup. Geen juist antwoord op Help.
Stom en jammer.
Je doet er veel moeite voor en bent het in een kwart seconde kwijt.
Snik.
=

Rouwen, ieder doet het op zijn eigen manier.

Rouwenden hebben tijd nodig.
Hoewel een triest gegeven is het boeiend de verchillende gedragingen van nabij te zien. Je hoopt maar dat ze helpen bij de verwerking, veelal doet het dat ook.
Dit zijn een paar voorbeelden die wij zagen. De meeste mensen zijn ongetwijfeld  bekend met vergelijkbare situaties.

Koppig kookte hij ‘haar’ appelmoes met vanillesuiker. Voor hem weerzinwekkend maar zo hield hij haar levend.

Duiven waren er altijd al. Pas na zijn dood herkende ze haar man in een van hen en begreep ze waarom hij dagelijks tegenover haar huis kwam koeren.

Bijzonder droevig was de vrouw die, pas weduwe geworden, zondags Studio Sport aanzette, een programma dat ze voordien verfoeide.  Ze zag het als een soort ode aan hem en hoopte dat hij er blij mee was.

Een onleesbaar vodje papier dat ze in zijn nagelaten portemonnee vond , dat was volgens de helderziende een boodschap van gene zijde: ‘ik maak het goed’. Het maakte haar bijna gelukkig.

Na een uitgesproken slecht huwelijk verhaalde ze na zijn dood doorlopend van die prachtige echtgenoot, zijn goedheid, zijn liefde en meer. Toen uiteindelijk niemand meer luisterde hield ze er pas mee op.

Een vrouw had na echtgenoots overlijden een paar filmpjes van hem aan elkaar laten plakken en er zijn lievelingsliedjes bij laten plaatsen.
Elke dag keek en luisterde ze, huilend. Ik weet niet wanneer het ophield.