Het nieuwe schrijven en lezen, maak Uw eigen verhaal.

 

Een boek schrijven,
daar dromen velen van.
Maar de lengte van een verhaal…
we kennen allemaal het probleem:
dat krijg ik nooit voor elkaar.
Tot vandaag.
Slechts de hoofdstukken zijn aangegeven.

De opzet is voldoende, lezers vullen zelf de tekst in.
Ze laten hun fantasie werken en
krijgen ieder hun persoonlijke verhaal.
Zie het voorbeeld.

Handig is ook dat de volledige tekst past op een memosticker.
Succes!
1 Helaas haperde de fantasie..

2 ..haar geest was leeg. Ze stierf.

3 Zoon nam het over maar wist ook niks.

4 Hond schudde resoluut van ‘nee’. ..

5 ..hij liet niks los…

6 ..over het blauwtje dat hij liep…

7 .. bij het teefje van de buren.

8 Toen keek zoon de schildpad aan.

9 Een bizonder traag beest…

10 …dat zich afkeerde, langzaam maar zeker..

11 …en daarmee einde verhaal aangaf.
-==

Advertenties

Over fantasie

Wat is het precies?
‘Verbeeldingskracht’ lijkt me de beste omschtijving.
Een uitgebreidere definitie vind je in  wikipedia
Er valt van alles bij te bedenken, dat merk je aan het verschil van opvatting over de betekenis.
  –  Een jongen  tekende prenten na, lijntje voor lijntje werd nauwkeurig op zijn plaats gezet. Zijn ouders beschouwden het als fantasie. Hoe knap ook, daar had het niets mee te maken. De term kunst – in de betekenins van namaak- zou eerder op zijn plaats zijn, hij bedacht de plaatjes niet zelf.
  –  Een ander iemand verzon de meest wonderlijke smoezen als ze te laat thuis kwam:  een hond leidde me af, een fietsendief had me bijna te pakken, enz. Dat was fantasie. Zij bedacht de smoezen zelf.
  –  Het aanpassen van een recept door meer zout toe te voegen, is geen fantasie. Een nieuw soort kruidje/specerij erbij bedenken daarentegen wel.
    – Een schoonzus vond het fantasierijk dat ik de handdoeken strak oprolde zodat er meer in de kast pasten. Dat was me alleen maar behelpen met te kleine kasten.
  –  Het patroon voor een kledingstuk veranderen tot er iets mooiers ontstaat. Dat is fantasie.
Er zijn legio voorbeelden waarover je kan discussiëren: was het fantasie,  gebruikmaking van de mogelijheden of gewoon verstandig handelen?
Mooi onderwerp op verjaardagen. (Voordat de borrel op tafel komt).
Boeiend is ook de fantasie van je kinderen in werking te zien, soms met een onbegrijpeljke omweg en achteraf zo logisch.
Wat de smoezen betreft, ik heb maar één keer de lachers op mijn hand gekregen toen ik te laat de klas in stapte. ‘Het was zo gezellig thuis.’
Het was niet eens een smoes.

Vrouw in eigen wereld

Een vrouw zit voor het raam. Ze heeft lege ogen.
Ze ziet de dingen met haar geest.
Dat had ze zich aangeleerd toen ze haar verbeelding ontdekte.
Toen ze nog klein was, vijf of zes jaar misschien, hoorde ze voor het eerst een sprookje. Over een bos met kabouters in een holle boom die bevriend waren met alle dieren. Al luisterend vormden zich plaatjes in haar hoofd en nog lang bleef ze die avond wakker om naar de zelfbedachte illustraties te kijken. Als naar een filmpje.
Het was een grootse ontdekking. Weliswaar hebben alle kinderen filmpjes in het hoofd maar niet alle kinderen zetten de camera aan.
Dit meisje deed het wel.
Bij elk nieuw verhaal en liedje werkte haar hersentjes, zelfs bij taallessen en rekenen zag ze woorden en getallen zich in groepen vormen of achter elkaar lopen. Dat was maar wat handig.
Tot ze bij een van de eerste geschiedenisverhalen in huilen uitbarstte.
De arme mensen van vroeger zag ze, met kapotte kleren, en blote voeten in brandnetels, bleke kinderen in verschoten overalletjes die niet eens een autoped hadden en ach, het was allemaal zo zielig.
Juffrouw en ouders schrokken hevig van deze onbeheerste fantasie en trokken met kracht de teugels aan.
Het resultaat was matig. Het meisje vond het vreselijk te moeten wonen in de statische wereld die haar geboden werd. Zodra de noodzaak voor rede ontbrak vertrok ze naar haar eigen omgeving van beelden die ze naar eigen smaak inkleurde en liet leven.
Zo bewoog ze zich tenslotte met open maar nauwelijks ziende ogen.
Ze dagdroomde zich door de ochtenden, middagen, avonden, jaar na jaar na jaar.
Nu zit ze voor een raam en wuift af en toe. Naar de bonte bloemen die haar toelachen en bomen als vriendelijke reuzen. Geniet van de zon die met zachte vingers haar gezicht streelt.
In de zuster die haar een kopje thee brengt herkent ze een hartelijke lakei.
Want de camera in haar hoofd snort constant.

© Bertjens