Telefoon

De huistelefoon deed niets meer.
Iemand  had geklaagd dat ik onbereikbaar was. Dat was niet waar maar ze weigert mobiel te bellen.
Enfin.
Ik bekeek het ding (niet die van het plaatje), haalde  de batterij eruit en stopte hem er weer in, nam de instructies door, las het klachtenhoofdstuk maar kon niets vinden, klusjesman ook niet. Hij deed overal stekkers uit en in. Zinloos.
Achteraf bleek het een Ziggo-storing
‘Gooi toch weg,’ zei iemand.
Maar dat wil ik niet. Er zijn nog mensen die liever het ‘gewone’ nummer willen draaien, die gebruiken  alleen het ‘gewone’ toestel. En eigenlijk vind ik de hoorn ook prettiger in gebruik dan de platte smart.
Dus houd ik hem. En denk aan de kinderachtige en brave grappen van toen.
PTT-contrôle. Wilt U even in de hoorn blazen?
Met de PTT, heeft U alle cijfers in de juiste volgorde? Wilt U ze hardop noemen? Geloof het of niet: sommige mensen deden het.
Ik neem aan dat elke nieuwigheid zijn eigen grappen meebrengt.
De autoradio bijvoorbeeld was een bron van spot, Facebook en Twitter eveneens.
De minirok ook maar was van een andere orde.
Toch hebben we het allemaal omarmd en zullen dat waarschijnlijk blijven doen.
Ik voorzie een teleportatie naar hemel of hel, automatisch, met korting bij twee personen tegelijk.
Maar de oude huistelefoon kan blijven tot niemand hem meer gebruikt
Dan mag hij naar de tele-hemel.
==

Weblogperikelen

Teruggevonden, een stukje uit 2012.
‘….Zabra is nu ook opgeborgen in een tehuis voor oud-weblogs waar Bertjens, Shortstories, Ivi, Decomenik, Shortsories2, Ivi2, Bertjens2, Slibi en nog wat vergeten namen bij elkaar zitten.
Kunnen ze gezellig met elkaar kletsen, moppen ophalen en versjes declameren…

Hoe te verklaren waarom deze weblogs me zo gauw verveelden? Op de meeste kreeg ik aardige reacties, ook bij Punt.
Tegenzin? Jaloezie op betere bloggers? Onvrede met de inhoud?
Ik weet het niet maar er is vast wel iets te bedenken, ook waarom ik telkens opnieuw begon.

Het is me wèl duidelijk waarom facebook niet bevalt (vaak kinderachtig) en twitter me nog geen maand boeide (teveel misbruikt door asocialen). Aan beiden zal ik niet gauw opnieuw beginnen.

Intussen ben ik wijzer geworden. Een klein beetje.
Minder impulsief, ik laat deze weblog staan.
Voorlopig.

Reclame


Google wijst me af en toe op Google plus en Pinterest, loopt zeker in elkaar over? Verder krijg ik geen reclame binnen dankzij adBlock. Wel op het tabletje maar dat is minimaal en hopelijk blijft dat zo.
Daar staat tegenover dat ik op sites terechtkom die me verzoeken adBlock uit te zetten. Nou ja, verzoeken, soms is het bijna een bevel: wij zien dat U adBlock heeft, schakel uit als u ... het wee-je-gebeente ontbreekt nog.☻ Je begrijpt dat ik deze sites links laat liggen.
Een paar jaar geleden stopte ik met facebook, nog vrij lang kwam de melding dat ik zó weer beginnen kon, zonder problemen. Jaja, je privacy wordt nog lang bewaard.
Er gaat veel geld om in reclame en social media. Vandaar dat het geschooi zo graaierig overkomt.
Onsympathiek ook.
Een kennis is enthousiast vlogger en probeert mij er ook voor te interesseren, hij vindt ‘gewone’ bloggers niks en Bertjens ook niet want ‘zonder filmpjes is er niet veel an.’
Met deze persoonlijke reclame kan ik wel  leven.

Men vraagt wel eens

-Wat is er leuk aan facebook en vergelijkbare social media?
Een poosje rondkijken wiens foto’s te zien zijn en of er bekenden en buren bij zitten.
-Wat is de lol van Twitter?
Hoogstens de snelle reacties maar ik zou het eerder hervatten dan facebook.
-Wat is er goed aan alle andere e-communicatiemogelijkheden?
Nuttig, soms. Dat het kàn, vaak.
Met deze antwoorden is waarschijnlijk niet iedereen het eens, het zijn de mijne.

De hamvraag:
-Wat is er zo mooi aan het bijhouden van een weblog?
Afgezien van de bekende argumenten zijn het voor een groot deel de reacties en
weerwoorden daarop. Van cliché tot origineel of doordacht, van hartelijk tot afkeurend. Informatief of enkel een groet.
Daarom kwam ik telkens weer terug.