Over windmolens van nu

Wat ik niet goed begrijp is waarom mensen tegen moderne windmolens zijn. Ik krijg de indruk dat men blijft hangen in het idee van dat ze het niet halen bij de molens van vroeger. ‘Toen molens nog Hollands waren’.
Je kunt er aan wennen maar niet iedereen wil dat.
— Ze storen het landschap en skyline.
Dat deden alle bouwsels die mensen neerzetten, bekend was de aversie tegen het CS in Amsterdam
— De oude, die waren pas mooi.
Ja, opa’s oude klompen ook, bezienswaardigheden die je koestert. Als in een museum.
— Te groot en dominant.
Ja, en statig, daardoor halen ze een saai landschap op.

Zo kan ik nog even doorgaan.
Ik zie ze als sculpturen.
Bedrieglijk eenvoudig, geen afleidende ornamenten, een skyline wordt spannend, draaiend lijken ze  rustgevend.
Lawaai en slagschaduw zijn onderdelen die erbij horen, net als bij de grote molens van vroeger.
Al met al: prachtig.
Dat ze in grote hoeveelheden ietwat luguber ogen, alsof ze een eigen leven leiden is een fantasietje.
Als ik verstand had van kunst zou ik ze als zodanig  benoemen.
=

Snellezen

Dat gaat nogal eens fout maar het is te leren.  Google op ‘snellezen’ en je vindt legio hits.
Veel, misschien wel de meeste mensen denken dat ze er goed in zijn.
Iemand vertelde graag dat ze niet alles hoefde te lezen, ze ‘scande’ een tekst en dat voldeed, zei ze. Tja, een eenvoudig stuk, een onderwerp dat je kent, een simpele grap, die voorbeelden zijn inderdaad makkelijk te overzien zonder veel aandacht.
Om het goed onder de knie te krijgen zijn er diverse cursussen/methodes, over de uitkomsten echter is niet iedereen te spreken, ook hierover zijn verschillende onderwerpen te vinden.
Aan weblogreacties hier en daar merk ik het ook.
Dingen worden over het hoofd gezien. Bij een warrige (ik beken...) of te lange tekst is dat begrijpelijk maar het komt ook voor bij  glasheldere logjes.
In de bloggerswereld is het geen grote ramp, maar indertijd bij schriftelijke examens en repetities kon het je lelijk opbreken.
Te snel lezen gaat ver en soms ook nog dubbel fout, dit laatste gebeurt me herhaaldelijk.
Op mijn toetsenboord mist de o het onderste stukje, er staat een  . In de haast zie ik hem aan voor een u. Verkeerd om dus
Hoe onnadenkend kun je zijn.
Of zou mijn leesbril niet meer deugen?