Voorjaarstuin

Vandaag vijftien plantjes de grond uitgekeken

tientallen dikke knoppen aan de druif geteld
twee blaadjes van waterlelies op zien komen
dunne pootjes van een klimop zag ik groeien
enkele pioenstekken rood zien worden
ontelbare campanula’s breidden zich uit
en nog zoveel meer dat ik er duizelig van werd.
Voorjaarsgekte bestaat.
Een mens zou er haast van gaan dartelen.

Theater in de achtertuin

Oh herfstig lot, roept varen uit.  Hoe vreeslijk bruin wordt mijne huid.
Is dat al, zegt druif, reëel. Zie dan mijn blad vergaan tot geel.

Leverkruid zwijgt, hij schaamt zich rot. Hij waant zich kleurloos en  bespot.
Nee, dan cosmea. Met een kleur roept zij zich uit tot fine fleur.
Mis, roept groene passiebloem. Ik ben nog fris, aan mij de roem.